Σελίδες

29.1.15

DIfY Challenge!

Το ξυπνητήρι χτυπά. Νύχτα έξω.

Πετάγεσαι αλαφιασμένη. Πάλι θα αργήσεις στη δουλειά. Ξυπνάς τα παιδιά. Βιαστικά. Τα ετοιμάζεις. Τα παραδίδεις. Φοράς ότι βρεις. Φεύγεις.

Ξεπαρκάρισμα.Κίνηση. Παρκάρισμα.

Δουλειά. Προθεσμίες, τρέξιμο, άγχος.

Επιστροφή. 

Μάζεμα παιδιών. Φαγητό, πλυντήρια, μάζεμα.
Ενδιάμεσα παιχνίδι, διαβάσματα, εξυπηρέτηση.

Βράδυ. Ετοιμασία παιδιών, κοίμισμα, ντους στα γρήγορα.

Μαξιλάρι. Κούραση. Ύπνος βαθύς. Για λίγο. Τόσο όσο να χαράξει.

STOP.

Πριν κλείσεις τα μάτια. Σταμάτα και σκέψου. Εσύ που είσαι? 

Τί έκανες σήμερα για εσένα?

Τι? Τίποτα?

Ήμουν σίγουρη...

Γι αυτό σε προκαλώ! Κάνε κάτι για ΕΣΕΝΑ. Do It for Yourself!

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ.

Οχι αύριο. ΣΗΜΕΡΑ!


 Τι να κάνεις? θα με ρωτήσεις.
Ότι σε ευχαριστεί! θα σου απαντήσω.
Συνήθως τρέχω. Πάντα τρέχω. Ακόμα και όταν δεν έχω αργήσει. 
Σήμερα σταμάτησα. Επιβράδυνα. Και ας αργούσα. Παρακολούθησα το ξημέρωμα. Απόλαυσα την διαδρομή από το μετρό στη δουλειά. Παρατήρησα τους ανθρώπους γύρω μου. Έπιασα την κουβέντα με τον κουλουρά. Στραβοκοίταξα τα βαποράκια στη στοά. Απόλαυσα τον καφέ μου χωρίς να ανοίξω pc.
Μικρά απλά πράγματα που έχανα τρέχοντας.
Αρκούν αυτά?
Όχι! αλλά είναι μια αρχή.
Γι αυτό με προκαλώ. Σε προκαλώ. Μας προκαλώ.
Θα κάνω περισσότερα για εμένα. Κάνε περισσότερα για εσένα. Ένα ένα την φορά.
Γυμναστήριο, κομμωτήριο, νύχια, περίπατο, έξοδο με φίλες, έξοδο με τον καλό σου, εκδρομές, μασαζ, ταβανοθεραπεία, ακόμα και πολύ μικρά πράγματα, ακόμα και τίποτα. Απλά να στέκεσαι με άδειο μυαλό και να μυρίζεις τον αέρα!
Και αν είσαι blogger, ανάρτησε αυτό που έκανες! Θα σου δώσω και την εικονίτσα να την βάλεις (στο τέλος της ανάρτησης). Και όταν αναρτήσεις την DIfY Challenge ενημέρωσέ με να την προσθέσω από κάτω!

Αν είσαι αναγνώστης, γράψε σε σχόλιο το κατόρθωμα σου. Ναι για κατόρθωμα πρόκειται. Σε αυτή τη δύσκολη καθημερινότητα με τους πολλαπλούς ρόλους -γυναίκα, σύζυγος, μαμά, εργαζόμενη, νοικοκυρά κλπ.- άθλος είναι! Και αν έχεις κανένα καλό hint μοιράσου το μαζί μας. Βοήθα και άλλες.

Τι λες? θα συμμετέχεις?


Ta ιστολόγια που μετέχουν με αναρτήσεις τους στο DIfY Challenge είναι τα κάτωθι. Πατήστε στο σύνδεσμο για να διαβάσετε την ανάρτηση:



35 σχόλια:

  1. Ωραία ιδέα Μάχη μου!!!
    Νομίζω θα το κάνω!!
    Μπορεί να είναι μικρά πραγματάκια, αλλά είναι μια ωραία ευκαιρία να τους δώσω λίγο παραπάνω σημασία, να τα σημειώσω και να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να τα κάνω πιο συχνά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς! το έπιασες το νόημα! μικρά πράγματα που δεν στεκόμαστε να απολαύσουμε, μεγαλύτερα πράγματα που τα στερούμαστε

      Διαγραφή
  2. Πολύ μου αρέσει η πρόκληση σου! Μετά χαράς να συμμετάσχω και εγώ σε αυτο, και ελπίζω να καταφέρω να το κάνω ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ωραία ιδέα. Τα μικρά που θεωρούμε ασήμαντα και ξεχνάμε να κάνουμε για μας είναι τα σημαντικά τελικά! Ελπίζω να τα καταφέρω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μέσα στο μυαλό μου είσαι βρε μάνα; Την κουβέντα αυτή είχα πρωί πρωί. Και είμαι μέσα! Μέσα με τα χίλια!!!! Και παίρνω από τώρα το σηματάκι για να μην ξεχάσω ότι πρέπει να κάνω κάτι και για μένα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα μεγάλα πνεύματα που λεμε! θα σε περιμένω! να πάρουμε και ιδέες η μια απο την άλλη!

      Διαγραφή
  5. Πολύ ωραία ιδέα Μάχη!!! Σίγουρα θα έχει απήχηση σε όλες τις μανούλες της μπλογκογειτονιάς!
    Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι και για τις μη (ακόμα) μανούλες! σε περιμένω εεεε?????
      Άσε που νομίζω ότι ήδη έχεις την ανάρτηση έτοιμη! το etsy μαγαζάκι που άνοιξες για εσένα εννοω!

      Διαγραφή
  6. Μάχη μου.. πολύ σωστά το έθεσες .. με χαρά θα συμμετεχω .. γιατί με έχω παραμελήσει τελευταία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ωχχχχχχχχχχχ δύσκολο....χρόνια τώρα ψάχνω τι έχω κάνει για μένα και όλο το μεταθέτω για αργότερα... Λες να το προσπαθήσω; Τα παιδιά μου δεν είναι μικρά το αντίθετο θα έλεγα αλλά μη νομίζετε ότι τα προβλήματα και οι υποχρεώσεις σταματάνε ποτέ. Ε λοιπόν θα συμμετέχω!!!! Το αποφάσισα τι στο καλό...έστω και για αλλαγή στην καθημερινότητα μου. Φιλιά Μάχη μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ότι τα παιδιά σου μεγάλωσαν και ακομα δεν βρίσκεις έστω και λίιιιιιιγο χρόνο για σενα, με τρομάζει!!!!!!!!!

      Διαγραφή
  8. Θα το προσπαθήσω... Όντως είναι πρόκληση. Κ ντους με άγχος κάνω. Μία φορά το χάρηκα κ με έκραζε ο άντρας μου τι κάνω τόση ώρα, ξύπνησε ο μικρός και με ζητάει χααχαχαχαχα
    Για να δούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μιλησες για ολες μας!!!!!!!Προς το παρων εγω κανω ταβανοθεραπεια :) Μολις καταφερω να κανω κατι που πραγματικα απολαμβανω θα βαλω αναρτηση!!Φιλια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Λοιπον αν και χρονος ελεύθερος μηδέν θα προσπαθήσω να συμμετασχω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έχω κουραστεί όλη μέρα κάποιος να με φωνάζει "Χριστίνααααα" "μαμάααα"!!!! Ακόμη και στη δουλειά με παίρνουν τηλέφωνο. Όταν κάθομαι στον υπολογιστή είμαι μονίμως με ένα "τώρα έρχομαι" στο στόμα. Δε βρίσκω ησυχία πουθενά. Τρέχω. τρέχω, δεν ξέρω που θα φτάσω. Πόσο ανάγκη είχα σήμερα την υπενθύμισή σου!!! Challenge accepted!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τέλεια η ιδέα σου!! Καμμιά φορά ξεχνάμε να ζήσουμε από το πολύ τρέξιμο!! Κάτι θα σκεφτώ...και για μένα! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ωραία ιδέα!

    ήδη σκέφτηκα τι θα βάλω στόχο, εξάλλου ήταν από τους "στόχους" της χρονιάς μου:
    καθημερινό, έστω και ολιγόλεπτο διάβασμα "δύσκολων" κειμένων...γιατί σχεδόν μόνο μαμαδίστικα διαβάζω πλέον :) !
    για αρχή βάζω στόχο την Γυφτοπούλα του Παπαδιαμάντη, να το ξαναδιαβάσω με την ησυχία μου όμως, έστω λίγα λεπτά κάθε βράδυ.
    το γράφω δημοσίως, για να δεσμευτώ
    όταν με το καλό το τελειώσω, θα κάνω την ανάρτηση.

    ευχαριστούμε, Μάχη!

    φιλιά
    Αλεξία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αγαπημένες φιλες,
    ζω απο νωρις μια ζωή γεμάτη άγχος για την επιβίωση αφού έχασα σχετικά γρήγορα τον πατέρα μου (ήμουν 25) κι ακόμα όλα τα ενδεχόμενα ήταν ανοιχτά. Ονειρευομουν σπουδές, ταξίδια, ανεξαρτησία. Τα άφησα όλα πίσω κι από τότε έπαιρνα οποία δουλειά μου πρόσφεραν οσό μακρυά και να ήταν. Έχω περάσει άπειρες ώρες σε μποτιλιαρισματα με στρες που χτύπαγε κόκκινο, έχω ανακαλύψει οποία εναλλακτική διαδρομή υπάρχει στο λεκανοπέδιο και άνετα θα γινόμουν ταξιτζής. Μετά ήρθε το παιδί. Άγχος από την πρώτη μέρα. Έχει γαστροοισοφαγικη παλινδρόμηση, δε θηλάζει, δε κοιμάται, είναι νευρικό. Στα 2 της διαγνώστηκε με asperger, διάχυτη μικτή αναπτυξιακή διαταραχή και έντονη αισθητηριακη ολοκληρωση. Στεναχώρια, τρέξιμο, αϋπνίες, εργοθεραπειες, απόλυση, λεφτά από πουθενά, οι θεραπείες με δανεικά. Είχα 4 χρόνια να κοιμηθώ, αρρωστησα, χειρουργηθηκα με καρκίνο στους λεμφαδένες και το θυρεοειδή. Πήρα ψυχιατρική αγωγή για 1 χρόνο. Τώρα προσπαθώ να μην αγχώνομαι για τίποτα. Ξέρω πως όσο και να στριμωχτω η διαδρομή δε θα μικρύνει. Το πιθανότερο είναι να τρακαρω. Δεν ασχολούμαι με το σπίτι όπως παλιά. Έχω στοιβες τα ασιδερωτα. Τραβάω ένα κάθε πρωί το σιδέρωνω και στέλνω άντρα και παιδί στο σχολείο. Δεν κάνω περίπλοκα φαγητά και γλυκά. Προτιμώ να πάμε κάπου έξω να φάμε μια μακαρονάδα και να κάνουμε ένα περίπατο στη θάλασσα. Όλα όμως έχουν το τίμημα τους. Δε μου αρέσει πια το σπίτι που είναι μονίμως μπουρδελο, που βάζω σκούπα μια φορά το μήνα , που δεν έχω αντοχές όπως παλιά, που δε μπόρεσα να κάνω ένα ακόμα παιδάκι. Στη ζυγαριά μου πάντως σημασία έχει να είμαστε όσο πιο ήρεμοι και πιο αγαπημένοι γίνεται. Δε θέλω να τρέχω από αγγλικά σε μπαλέτο και από θέατρο σε τσίρκο. Θέλω να κάνω λίγα πιο απλά και πιο απολαυστικά. Όλα δε γίνονται. Όχι για μένα τουλάχιστον. Ναι έχω αφήσει τον εαυτό μου πίσω αλλά συνειδητά. Δε με νοιάζει το βάρος μου . Μου προσθέτει ένα ακόμα άγχος. Προτιμώ να είμαι μια χοντρή μαμά που πάει όμως για ποδήλατο με την κόρη της. Δε πάω κομμωτήριο γιατί με τα λεφτά αυτά περνάμε ένα Σάββατο Κυριάκο μούρλια στο Λουτράκι. Δεν ψάχνω πια να βρω δουλειά γιατί τότε δε θα βλέπω το παιδί μου. Ζούμε με 900 ευρώ αλλά δε στερουμαστε τίποτα. Αρωγοί σε όλο αυτό είναι οι αφοσιωνένες οικογένειες μας, η αδελφή μου με τον παιδικό σταθμό της και την αμέριστη επιστημονική υποστήριξη της και οι καλοί μας φίλοι. Τώρα κάνω κάθε μέρα κάτι για μένα. Αγαπάω το παιδί μου όλο και περισσότερο κάθε μέρα πιο πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απο τα ωραιοτερα σχολια που εχω στο μπλογκ μου! Να εισαι καλα και εσυ και το παιδακι σου και σε ευχαριστουμε για το χαστουκακι!

      Διαγραφή
    2. Μάχη μου η κάθε οικογένεια έχει τα δικά της. Κανένας δεν έχει συμβόλαιο με τη ζωή. Ζούμε με την αισιοδοξία ότι όλα θα πάνε καλά. Η γιαγιά μου έλεγε: με τον πόντο εύκολο, με το μέτρο δύσκολο. Πάλεψα πολύ μέσα μου με την εικόνα της τέλειας μαμάς και περισσότερο γιατί πίστευα ότι το 'χα. Σπουδές στα παιδαγωγικά, αγάπη για τα παιδιά, συνειδητοποιημένο γάμο, σύζυγο δάσκαλο, αδελφή με παιδικό σταθμό εδώ και 25 χρόνια, τι μπορούσε να πάει στραβά; Τίποτα στην πραγματικότητα δεν πήγε στραβά. Το παιδάκι μου είναι μια χαρά, υψηλά λειτουργικό, πανέξυπνο και υγιές. Αυτό που πήγε στραβά ήταν ότι η εικόνα της σαν παιδί, η εικόνα μας σαν οικογένεια δεν χωρούσε ακριβώς πάνω στις "γραμμές του βιβλίου" μάλλον ήταν ανάμεσα. Αυτό που μας στεναχωρούσε ήταν ότι δεν μπορούσαμε να είμαστε όπως διαβάζαμε στα βιβλία. Αυτό μας έκανε να χάσουμε πολύτιμο χρόνο σε διάφορες "παιδαγωγικά ορθά" συνταγές που δεν μας έβγαιναν. Τώρα έχουμε το δικό μας "σύστημα" και προσπαθούμε να αποφύγουμε τις "οδηγίες" προς άλλους γονείς εκτός κι αν με το παράδειγμά μας για έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση σε θέματα υγείας και αναπτυξιολογικής αξιολόγησης μπορούμε να τους βοηθήσουμε να κάνουν κάτι για τα παιδιά τους χωρίς να χάσουν πολύτιμο χρόνο. Κι όπως λέει και η φίλη μου η Μάγδα "Χαλαρώστεεεε"

      Διαγραφή
  15. Μέσα! Dify λοιπόν, και θα επιστρέψω δριμύτερη Μαχούλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αυτό κι αν είναι πρόκληση!!!! Από το πρωί στο τρέξιμο,δεν μένει ούτε μισή ώρα για να απολαύσω κάτι.... Πφφ Πρέπει να το βάλω κι αυτό στο πρόγραμμα...λίγες στιγμές για μένα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σας διαβάζω όλες στα σχόλια και σας χαίρομαι!
    Φοβερή πρόσκληση-πρόκληση....
    και μου κάνει εντύπωση πως όλες έχετε κάτι κατά νου..

    Οσο και αν στύψω το μυαλό μου...
    δεν μπορώ να βρω κάτι που θέλω να κάνω για μενα..αυτη την στιγμή..
    Έχω χίλια ''θέλω'' για τα παιδιά στο μυαλό μου...

    Μάλλον πρέπει να ξεκινήσω από το να μην κάνω απλά τίποτα...
    Αν ξεκουραστεί και το μυαλό ..ίσως κατεβάσει ιδέες...

    Πάντως θα προσπαθήσω να συμμετάσχω σε κατι τόσο πρωτότυπο...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν είμαι έτοιμη ακόμα Μάχη μου... Μου αρέσει που είναι σε προτεραιότητα το μαιμουδάκι, μου δίνει τόση χαρά... Το blogggin μου δίνει χαρά και τα βράδια έχω χρόνο για αυτό.. Μου φτάνει για τώρα... Αργότερα ίσως... <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Δεν πρόλαβα πρωί πρωί να διαβάσω όλες τις απαντήσεις και τις αναρτήσεις γιατί σε λίγο φεύγω για δουλειά και ξέκλεψα μερικές στιγμές πριν στρώσω τα κρεβάτια των παιδιών και απλώσω τη μπουγάδα (γνώριμο τοπίο;;;), η ουσία όμως είναι αυτή: είναι πολύ σημαντικό μέσα σε όλο αυτό το υπέροχο ταξίδι της μητρότητας να κρατάμε και ένα κομμάτι από τον εαυτό μας. Σαν μάνες μαθαίνουμε να τα δίνουμε όλα -ό,τι έχουμε και δεν έχουμε από τα μέσα και τα έξω μας- κάποια στιγμή όμως μεγαλώνουν τα παιδιά και φεύγουν και τότε συνειδητοποιούμε πόσο λάθος ήταν που δεν αφιερώσαμε ελάχιστο χρόνο και στον εαυτό μας. Μη διστάζετε εσείς οι νέες μανούλες! Α, να! Να σας δώσω ένα δικό μου tip, ψυχολογικό κυρίως. Όταν αφιερώνετε χρόνο σε σας, σε μια βόλτα, σε κάτι που σας αρέσει σκεφτείτε ότι περνάτε το παιδί σας το μήνυμα ότι θα πρέπει να φροντίζει και να αγαπάει τον εαυτό του!
    Σας φιλώ,
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς σχολιαζα σε ένα άλλο μπλογκ! ότι τα παιδιά είναι εκ φύσεως μιμητικά και αν θέλουμε να τα κάνουμε να αγαπάνε, φροντίζουν και σέβονται τον εαυτό τους θα πρέπει να το βλέπουν να το κάνουμε εμείς!

      Διαγραφή
  20. Ωραία ιδέα - πρόκληση!!!Καιρός για νέα ανάρτηση, φυσικά αν προλάβω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Εντωμεταξύ βλέπω το D-I-Y (χωρίς το f) και λέω "Θέε μου, μην μου πεις θα μας βάλει να κάνουμε κατασκευή!" Χαχαχα, ομολογώ ότι είναι καλύτερο το challenge σου και εννοείται θα προσπαθήσω να το πετύχω για άλλη μια φορά :-) Το έχω βάλει στο πρόγραμμα και 1 φορά τη βδομάδα το κάνω το κατιτίς μου, κι ας είναι και μικρό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Κι εμείς θα συμμετέχουμε!!! Ευκαιρία να κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας. Διαβάζοντας την ανάρτησή σου συνειδητοποιήσαμε την καθημερινότητά μας, που περιλαμβάνει μόνο τρέξιμο (όχι τζόκινγκ)!... Θα έχεις νέα μας σύντομα, Μάχη! Φιλιά, Μαρίνα - Όλγα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Εννοείται πως θα συμμετέχω! Αυτός είναι και ο λόγος που ξεκίνησα να γράφω στο blog μου τις χαρούμενες στιγμές της εβδομάδας που πέρασε!!! Βάσω, η Μαμά Πρωτάρα! (Πάρε μια ιδέα εδώ http://mamaprotara.blogspot.gr/2015/01/21.html) Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Κάποια στιγμή είχα τέτοιο πρόγραμμα μέχρι που κλάταρα και δεν ήθελα να κουνηθώ, αρνιόμουν βρε παιδί μου! Κι είπα δεν πάει άλλο κάτι πρέπει να κάνω! Εδώ και λίγο καιρό ξεκίνησα γυμναστήριο και πραγματικά το ευχαριστιέμαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Άντε Μαχάμα μου να σε δω να απολαμβάνεις χρόνο για σένα και μετα θα αρχίσω και εγω:)
    Έχεις φυσικά δίκιο σε όλα, το ξέρουμε και το ξέρεις. Το θέμα είναι να το κάνουμε πραγματικότητα. Γιατί τα χρόνια περνάνε και στο τελος τα παιδιά μας μεγαλώνουν και εμείς εχουμε χάσει την τσυτότητά μας και αναρωτιόμαστε τί καναμε τόσα χρόνια εκτός απο το να είμαστε μαμάδες! Είναι υπέροχος ο ρόλος της μητρότητας, αλλά είναι εξίσου σημαντικοί και οι ρόλοι μας ως γυναίΚες, σύζυγοι ή και επαγγελαμτίες-εργαζόμενες.
    Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου, το 2015 να ασχοληθώ περισσότερο με τα θέλω μου που εχω αφήσει πίσω και η ανάρτησή σου μου το επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά φιλενάδα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Τραβα με να σε τραβω μπας και καταφερουμε κατι. Εψαχνα κατι να ξεσκουριασω το αγαλματενιο σωμα μου αλλα δεν βολευουν οι ωρες. Οποτε αλλαξα κατευθυνση. Απο Μαρτιο ξεκιναω κατι για εμενα αλλα δεν λεω περισσοτερα τωρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...