Σελίδες

29.10.13

Τα φετίχ της ταλιμπανούλας!

Κατά καιρούς είχα ακούσει από διάφορες  μαμάδες για τα φετίχ που είχαν τα παιδιά τους. Πότε ένα αρκουδάκι, πότε ένα κουβερτάκι, πότε ένα μαξιλαράκι ή ακόμα και ένα κομμάτι ύφασμα γίνονταν ο αχώριστος φίλος των παιδιών που τα κουβάλαγαν παντού και πάντα μαζί τους.

Η ταλιμπανούλα μέχρι την ηλικία των 2+ δεν είχε εμφανίσει κανένα τέτοιο σημάδι, εκτός και αν το φετίχ της ήμουν εγώ που είμασταν αυτοκόλλητες 24Χ7 και δεν το είχα καταλάβει. Ξαφνικά, και ενώ ήμουν ακόμα έγκυος, άρχισε να ζητάει επίμονα ένα λούτρινο αρκουδάκι - τον γνωστό Γκαρύ από τον Winnie the Pooh- χώρια από τον οποίο δεν κοιμόταν. 


Αρχικά δεν έδωσα σημασία, ίσως επειδή στο δικό μου μυαλό, φετίχ της ήταν οι 3 πιπίλες που σέρναμε όπου και αν πηγαίναμε. Ιδίως στον ύπνο τις ήθελε και τις 3, μια στο στόμα και από μια σε κάθε χέρι! Έτσι τις πρώτες βραδιές που έφερε τον Γκαρύ μαζί της για ύπνο, σκέφτηκα ότι θα είναι κάτι παροδικό. Άλλωστε είχε πολύ πιο όμορφα (κατά την γνώμη μου) και πιο απαλά λούτρινα να της τραβήξουν την προσοχή.

Αθώα μάνα!

Ο Γκαρύς όχι απλά ήρθε και έμεινε, αλλά έφερε και συνοδεία μαζί του! Ετερόκλητη μεν, αλλά συνοδεία!

Έτσι ξαφνικά όπως ήρθε ο Γκαρύς, έκαναν την εμφάνισή τους και διάφορα μικροαντικείμενα τα οποία κράταγε όλα μαζί στα χέρια: πιαστράκια για πιπίλες, μια σφυρίχτρα (τουλάχιστον είμαστε ετοιμοπόλεμοι για περίπτωση σεισμού), αξεσουάρ από μικρά παιχνιδάκια της κλπ. Όλα αυτά βέβαια όσο σφιχτά τα κρατούσε στα χεράκια της όσο ήταν ξύπνια, τόσο διασκορπίζονταν σε όλο το κρεβάτι όταν την τύλιγε στην αγκαλιά του ο Μορφέας. Σκέφτηκα λοιπόν, ότι αφού στάθηκε αδιανόητο να τα αποχωριστεί, τουλάχιστον ας ήταν όλα μαζί μαζεμένα μέσα σε ένα απλό κοινό σακουλάκι! Και έτσι δημιουργήθηκε το σακουλάκι που πλέον όταν κοιμάται πρέπει να είναι πάντα μα πάντα κάτω από το μαξιλάρι της.


Πιπίλες, Γκαρύς, σακουλάκι...σκέφτηκα ''οκ τελειώσαμε με τα φετίχ''. Αμ δε!

Γυρίζοντας από το μαιευτήριο έφερα μαζί μου ένα χάρτινο βαλιτσάκι γνωστής εταιρείας από αυτά που σου δωρίζουν. Με το που το είδε το οικειοποιήθηκε αμέσως! Ζωτικής σημασίας ήταν τα πράγματα που έβαλε μέσα: την ''φιλεναδούλα'' της που ήταν το πρώτο παιχνιδάκι που της είχαμε αγοράσει αγέννητη ακόμα και της το είχα πει, ένα άλλο κουκλάκι κουδουνίστρα καθώς και τις πριγκιπισσούλες της Disney. 


Τα δυο πρώτα κουκλάκια είμαι σίγουρη ότι τα έβαλε στο βαλιτσάκι γιατί την είχα ρωτήσει αν θα τα δωρίσει στον μπέμπη όταν θα ερχόταν, και ενώ μου είχε απαντήσει θετικά, προφανώς τα ...καβάντζωσε φοβούμενη ότι θα της τα πάρω! Τις πριγκίπισσες δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί τις καταχώνιασε!

Έτσι τελικά τα φετίχ μας (μέχρι στιγμής) είναι ο Γκαρύς, το σακουλάκι και το βαλιτσάκι! Με τις πιπίλες τα πράγματα άλλοτε καλυτερεύουν και άλλοτε χειροτερεύουν! Ευτυχώς -με εξαίρεση την πιπίλα που την κουβαλάμε μαζί μας και εκτός σπιτιού για παν ενδεχόμενο- με τα υπόλοιπα έχει κόλλημα μόνο εντός σπιτιού! Για να πάμε από το κρεβάτι στον καναπέ πρέπει να κουβαλάμε Γκαρύ+σακουλάκι+βαλιτσάκι και τούμπαλιν!

Προβληματίστηκα κάποια στιγμή κατά πόσο αυτές οι εξαρτήσεις κρύβουν κάτι άλλο. Ίσως η ανησυχία μου αυτή πυροδοτήθηκε περισσότερο από την χρονική εμφάνιση αυτών των φετίχ που συνέπιπτε με την γέννηση και άφιξη του μωρού στο σπίτι. Διαβάζοντας όμως σε ελληνικά και ξένα sites είδα ότι αφενός είναι κοινό μυστικό τα διάφορα φετίχ για τα πιτσιρίκια και αφετέρου δεν υποκρύπτει -σε λογικά πλαίσια- κάποια άλλη ψυχολογική ταλάντευση ή ανισορροπία. Συναγερμός πρέπει να χτυπήσει όταν το παιδί δεν κάνει βήμα χωρίς αυτά ή η εξάρτηση αυτή συνεχίζεται και μάλιστα αυξανόμενη σε ηλικίες μετά των 5-6 ετών.

Άλλωστε και εμείς και τα 4 αδέρφια, σαν παιδιά όλο και κάτι είχαμε για ''νάνι''!

Αλήθεια, τα δικά σας παιδάκια έχουν ''φετίχ''? εσείς είχατε?



26 σχόλια:

  1. η μικρή μου κοιμάται με ένα τιγράκι αγκαλιά και η μεγάλη,παρόλο που μπήκε στα 14,δεν αποχωρίζεται το ροζ σκυλάκι της!Εγώ δεν είχα νάνι,αλλά απέκτησα τα παιδιά μου!Τα παίρνω αγκαλιά και παραδίνομαι στον Μορφέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντα ήθελα να έχει ο γιος μου κάτι να τον βοηθάει στον ύπνο και είχα κάνει πολλές απόπειρες αλλά όλες ήταν αποτυχημένες!Δεν έπαιρνε ποτέ τίποτα μαζί του.Ανάποδος παιδί μου σαν τη μάνα του!
    Ωραία ανάρτηση Μαχούλα,μπορεί να βοήθησες πολλές καινούργιες μαμάδες να κοιμήσουν τα μωρά τους.Αμήν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εμάς δεν έχει ακόμα εμφανίσει κάποιο φετίχ! Έχει μια Μίνυ λούτρινο στο κρεβάτι της αλλά δεν την ζητάει γενικά.. Είμαι κι εγώ περίεργη να δω τι θα διαλέξει (αν διαλέξει τελικά) για συντροφιά! Εγώ νομίζω είχα..μμμ..ένα Φωτεινούλη νομίζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Μάχη μου, εμένα η μια θέλει στον ύπνο της να κρατάει μικρά μαλακά πανάκια και η άλλη έχει 2 μαλακές πάνινες κούκλες από αυτές που τραβάς το κορδόνι και παίζουν νανουρίσματα και δεν τις αποχωρίζεται ποτέ....βέβαια έχω καταφέρει με τον καιρό να μην χρειάζεται να τις κουβαλάμε όπου βρισκόμαστε ή όταν κοιμάται στο σπίτι της γιαγιάς να βολεύεται με άλλες κουκλίτσες, όσο για τα πανάκια υπάρχουν παντού μέσα στο σπίτι και απαραιτήτως στην τσάντα που παίρνουμε στον παιδικό σταθμό!!!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωχ τι μου θύμισες...η μικρή μου όταν ήταν 2 χρονών της έκαναν δώρο ένα λούτρινο παπάκι. Το είχε όχι απλά φετιχ αλλά σιαμαίο!!! Όταν πήγαινε για ύπνο,όταν καθόταν να φάει το ήθελε δίπλα της,όταν έβλεπε τηλεόραση ακόμη και όταν πηγαίναμε κάπου μέσα στο αμάξι το παπί!! Δεν κοιμόταν χωρίς αυτό για κανένα λόγο! Το βαστούσε από το σκουφί του και χαιδευόταν όλη μέρα. Δεν με άφηνε να το πλύνω γιατί δεν στέγνωνε και δεν κοιμόταν χωρίς αυτό. Αυτό κρατησε ως τα 8!!! Ωσπού μια μέρα το κατσιασμένο πλέον παπί δεν το ήθελε και το χάρησε στον ξάδερφο της. Βέβαια ως τώρα είναι 12 χρονών και ένα λούτρινο πάντα είναι δίπλα της.. κάτι που με νευριάζει γιατί όταν πάει π.χ. κατασκήνωση δεν έχει τίποτα μαζί της και κοιμάται ωραιότατα ,ενώ στο σπίτι σώνει και καλά να έχει κάτι! Νομίζω ότι έχει να κάνει με την παιδικότητα τους. Όταν θα νιώσει γυναίκα θα τα αποχωριστεί όλα αυτά οπότε την αφήνω γιατί είναι ακόμη παιδί :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Από φετίχ άλλο τίποτα!!!Το ποιό αγαπημένο του το έχασε πριν ένα χρόνο και ακόμα το κλαίει ο κακομοίρης!Πάει το λιονταράκι μας.... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εμείς δεν έχουμε κάποιο φετίχ. Μακάρι να είχαμε δηλαδή κανέναν αρκούδο να τον έπαιρνε αγκαλιά και να κοιμόταν, γιατί τώρα κοιμάται μόνο μαζί μου ή με τον μπαμπά της, διαβάζοντάς της παραμύθια. Την έκατσα την βάρκα, το ξέρω. Και ο πατέρας της :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μη το λες αυτό, και η δικια μου παρόλο που απέκτησε φετιχ, θέλει αποκλειστικά εμένα και μόνο για να κοιμηθεί και φυσικά όλο το πακέτο: παραμυθάκια, αγκαλίτσες, χαδάκια.

      Διαγραφή
  8. μπα.. ακόμα τίποτα κι ο Νικόλας.. Θα παίξει με όλα αλλά στον ύπνο δεν παίρνει τίποτα.. ίσως το μαξιλάρι του μόνο αν μπορεί να θεωρηθεί φετιχ..φιλιά Μαχούλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Από φετίχ άλλο τίποτα!
    Πρώτα είχε τα φιλαρίνια της: μικρά αρκουδάκια που άρχισε να τα πιπιλάει και να τα αποζητά σαν τρελή πριν πάει για ύπνο (της είχα 3 ίδια για να μπορώ να τα πλένω συχνά!)
    Μετά ήρθε ένα δελφίνι ροζ λούτρινο με μουσική, μετά η ντορα που μιλάει με τα 2 σκυλάκια της. Εκεί να δεις γέλιο. Να την πατάει καταλάθος στον ύπνο της και η κούκλα να αρχίζει να μιλάει δυνατά -αγγλικά παρακαλώ- νυχτιάτικα.
    Κρόσσια τα νεύρα του μπαμπά και της μαμάς αλλά η μικρή κοιμόταν με μια φοβερή έκφραση αγαλίασης.
    Τώρα έχουμε διάφορα μικρά πλαστικά ζωάκια αλλά και μια μαλακή ζακέτα δική μου( για να σε μυρίζω όπως μου λέει)
    Ωραία ε;;;
    Για πες μου τώρα πως τα εξαφανίζουμε όλα αυτά τα μικροσκοπικά μπιχλιμπίδια που είναι διάσπαρτα παντού;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πωπω και νόμιζα ότι μόνο η δικιά μου είχε τόοοοσα πολλά!
      πως τα εξαφανίζουν; καλή ερώτηση απο την μία, από την άλλη όσα άρθρα διάβασα έλεγαν ότι προσφέρουν συναισθηματική ασφάλεια και να μην τα αφαιρούμε από τα παιδιά. Ίσως αν τα έβαζες μέσα σε μια ωραία θηκούλα πανίνη, τουλάχιστον να είναι όλα μαζεμένα και δίπλα/κάτω απο το μαξιλάρι της

      Διαγραφή
  10. Κι εσείς γάιδαρο; χαχαχαχαχα κι εμείς! Δεν κοιμόμαστε αν δεν τον πάρουμε αγκαλιά! Όσο για τα τσαντάκια που κρύβονται μικρά κουκλάκια κάθε είδους είναι απολαυστικά! Εμείς το παρουσίασαμε ελαφρώ κατά τα 2,5 και τώρα στα 3 και έχει γίνει πιο έντονο! φίλησέ μου το γλυκούλι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ειναι απο την υπομονη μας που έχει περάσει στο dna τους: ΓΑΙΔΟΥΡΙΝΗ!

      Διαγραφή
  11. Εγω δεν εχω παιδακι, και δεν ειχα κι εγω φετιχ υπνου, παρ οτι γενικα ημουν φοβιτσιαρα.... Εναν αγκαλιτσα μελισσακι ειχα κατι φεγγαρια, αλλα δε δεθηκα ποτε ιδιαιτερα, να μη μπορω να κανω χωρις αυτον, πιο πολυ...γλυκουλης μου φαινοταν για παρεα, και με βοηθουσε και το φως παρα τιποτε αλλο... Ομως φιλος κολλητος που μεγαλωσαμε μαζι, ειχε ενα μαξιλαρακι μια σταλια, Α4 περιπου, το "μπουμπούκι" του, οπως το λεγε, μεχρι και που μεγαλωσε, δεν κουνουσε βημα χωρις αυτο, μιαμε για λατρεια, ειχε γινει πια κουρελι και ακομα εκει!!!! Τι να σου πω, οτι πηγε πενταημερη με το μπουμπουκι??? (ΛΟΛ!!) Νομιζω πως το κοψε οταν αρχισαν οι γκομενες να κοιμουνται σπιτι, χιιχιιχιιχι!... Αγγελικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. εμενα δεν εχει καποιο φετιχ...Ενα διαστημα ειχε την Μινυ,οπουκαι να πηγαιναμε επρεπε απαραιτητως να κουβαλαει και την μινυ μαζι,ομως για να κοιμαται δεν την ηθελε και γενικα δεν θελει τιποτα στο κρεβατι της.Για να δουμε...λες να εμφανισει κατι στο μελλον;;;φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ο Τίμος μου είναι μάλλον μικρός ακόμα (25 μηνών), εάν εξαιρέσεις τα αυτοκινητάκια του και τον Γούφη, ένα χνουδωτού σκυλάκι από το ΙΚΕΑ (Φούφη κατά τον Τίμο μου) που δείχνει να έχει ιδιαίτερη αδυναμία, δεν έχει εμφανίσει κάποιο έντονο θεματάκι ................ μμμμμμμμμμ τώρα που το σκέφτομαι έχει ένα κόλλημα με τα παπούτσια του, βρε λες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εμεἰς έχουμε τον Γουίνι! Αλλά μόλις πρόσφατα του δώσαμε σημασία. Μάλλον είναι της ηλικίας, γιατί η δικιά μου είναι 2,5 χρονών! Α, και ένα μικρότερο αρκουδάκι από το αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης (αναμνηστικό από το γαμήλιο ταξίδι του μπαμπά και της μαμάς, που το οικειοποιήθηκε η μικρή).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Και τα δικά μου τέκνα εχουν λατρεία με λούτρινα ζωάκια. Ένα σκυλάκι απο ΙΚΕΑ ο γιος και μια μεγάλη Μίνυ η κόρη μου 8 ετων!! Όχι οτι δεν κάνουν χωρίς αυτά, αλλά τα θέλουν το βράδυ αγκαλίτσα. Αν ομως φύγουμε εκτός Αθηνών δεν τα παίρνουν μαζί. Εννοώ δεν τα ζητάνε.
    Εγώ Μαχάμα μου δεν θυμάμαι.....έχει περάσει μισός αιώνας από όταν ήμουν μικρούλα:))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μαχουλα μου ειναι αυτονόητο σκεψου οτι οι δικες μου ολοκληρες γαιδουροκοπέλες κρατουν τα φετιχ τους σε περιοπτη θεση στις βιβλιοθήκες τους ασε το παιδι να το απολαμβανει και προσθέτοντας στοιχεία όλο και καποιο θα εγκαταλειψει σύντομα σε φιλω πολυ πολυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. χαχααχ, γλυκύτατα τα φετίχ της μικρής ταλιμπανούλας!! ελπίζω να μη σου μαζέψει κάποια τσιγμή στο κρεβάτι της όλο το σπίτι και φρικάρεις! :) φιλάκια πολλά, καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έχω ήδη φρικάρει: μαζί μας στο δικό μας κρεβάτι κοιμάται! οπότε μαντεψε που τα κουβαλάει οοολα αυτά!

      Διαγραφή
    2. χαχαχαχχα, σοβαρά μιλάς??? τότε ναι, πρέπει να είσαι ήδη φρικαρισμένη!!! :) χαχα

      Διαγραφή
  18. Το μαιμουδάκι είναι πολύ μικρό ακόμη, μα εγώ είχα μια τσαντούλα πάντα μαζί μου που κουβαλούσα ότι μπορείς να φανταστείς μέχρι και οδοντογλυφίδες!! (να έχω μια βρε αδελφέ στην ανάγκη!) Τώρα πια το μόνο μου φετίχ είναι το liposan μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. χα χα χα....

    απο το παρτι της http://mamadesekrisi.blogspot.gr έρχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τα δικά μου μόνο ενα λούτρινο έχουν στο βραδυνό τους ύπνο! Δεν είμαστε τρελά δεμένοι, ο μικρός κυρίως, καμιά φορά τον κουβαλάει και την ημέρα αλλά χαλαρά και μόνο στο σπίτι! Από το πάρτυ μου έρχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...