Σελίδες

27.6.13

Παλιαντζής, Μπαμπούλας, Μεσημεράς και άλλοι φοβιστικοί τύποι...

Η ταλιμπανούλα δεν τα πάει καλά με τον ύπνο. Για την ακρίβεια πρέπει να είναι πολύ άσχημα τσακωμένοι μεταξύ τους και όσες προσπάθειες και αν έχω κάνει τους 28 μήνες της γήινης ζωής της να συμφιλιωθούν, είναι μάταιες!

Τον τελευταίο καιρό, προφανώς επειδή βγήκα σε άδεια και είμαι σπίτι, κάπως έχει φτιάξει το πρόγραμμά της, τουλάχιστον δεν σηκωνόμαστε από τις 5 να πάμε για μπεκάτσες! 

Παρόλα αυτά όταν έρχεται η ώρα του μεσημεριανού ύπνου, η ταλιμπανούλα απλά δικαιολογεί με κάθε τρόπο το προσωνύμιο της: σωστός ταλιμπάν! Δεν την αδικώ! Θέλει να παίξουμε αγκαλιά στο κρεβάτι, να διαβάσουμε τα παραμύθια της, να γαργαληθούμε και όλα αυτά τα συναρπαστικά σε αντίθεση με τον ύπνο! Ωστόσο πρέπει και να κοιμηθεί! για να ξεκουραστεί, να ''γεμίσει μπαταρίες'', να είναι φρέσκια για τις απογευματινές μας δραστηριότητες. Και φυσικά μαζί της να ξεκουραστεί και η μαμά!



Υπάρχουν φορές που μπορεί να είμαστε και 1,5 ώρα στο κρεβάτι και ενώ κουτουλάει στην κυριολεξία, δεν κοιμάται με τίποτα. Και τότε η φοβιστική για εκείνη λέξη κάνει την εμφάνισή της: Παλιατζής! Και σε χρόνο dt, κοιμώμενο αγγελούδι το ταλιμπανάκι.

Ώσπου μια μέρα, παρατήρησα ότι τις τελευταίες φορές που έχω αναφέρει αυτή τη λέξη, το παιδί μαζεύεται κουβάρι πάνω μου και δεν ξεκολλάει και αφού το έχει πάρει ο ύπνος. Μάλιστα παρατήρησα ότι σφίγγει -αν και κοιμισμένη- πολύ έντονα την γροθιά της.

Και έβαλα το κλούβιο μου το μυαλό να δουλέψει κάνοντας ταυτόχρονα και σχετική έρευνα. 

Και η έρευνα έδειξε ότι η χαζή η μάνα -εγώ είμαι αυτή, και δεν σηκώνω και αντιρρήσεις γιατί πρέπει να κάνουμε και αυτοκριτική- το μόνο που έκανα ήταν να εμφυσώ φόβους στο παιδί μου! Παλεύουμε να δημιουργήσουμε προσωπικότητες ακέραιες, στερούμενες από φόβους και προκαταλήψεις και τελικά βάζουμε τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας από πράγματα που ναι μεν εμείς θεωρούμε μικρά και ασήμαντα αλλά στα παιδικά ματάκια γιγαντώνονται και φαίνονται τεράστια! 

Το παιδί μου προφανώς έχει συνδέσει τον παλιατζή της γειτονιάς, που περνάει κάθε πρωί, με τον παλιατζή που της αναφέρω εγώ για να κοιμηθεί τα μεσημέρια. Και επειδή ο πρωινός πραγματικός παλιατζής, σαν κάθε επαγγελματίας του είδους του, είναι φασαριόζος με τα μεγάφωνα του να διαλαλούν τις υπηρεσίες του, και οι φωνές είναι κάτι που αγχώνει την ταλιμπανούλα, όλη αυτή η κατάσταση προκαλεί στρες στο παιδί που επισπεύδει την διαδικασία του ύπνου για να σταματήσει να βιώνει αυτό το άγχος!

Το μεγαλύτερο σοκ το έπαθα όταν συνειδητοποίησα πως άθελά μας πολλές μαμάδες χρησιμοποιούμε αυτή την μορφή εκφοβισμού. Μπορεί να μην λέγεται Παλιατζής αλλά Μπαμπούλας, Τέρας, Γριά, Μάγισσα και Λύκος που είναι και συχνά άγρια στοιχεία των παραμυθιών, μέχρι και την λέξη Μεσημεράς έχω ακούσει από διάφορες φίλες. Δεν μας αδικώ ούτε μας κουνάω το δάκτυλο. Προφανώς και εμείς σαν παιδιά ακούσαμε ανάλογες λέξεις πολλές φορές, και επειδή μεγαλώνοντας αφενός ξεχάσαμε τις στρεσογόνες καταστάσεις που μας δημιουργούσε το άκουσμα και μόνο αυτών των λέξεων και αφετέρου σκεπτόμενες ότι αφού δεν άφησαν κατάλοιπα σε εμάς δεν θα αφήσουν και στο παιδί μας, τις αναπαράγουμε.

Ας σταθούμε και ας σκεφτούμε όμως λίγο. Το ότι μπορεί να ξεχάσαμε τις στρεσογόνες καταστάσεις που βιώναμε και εμείς ως παιδιά, δεν σημαίνει ότι μας δίνει το ελεύθερο να τις αναπαράγουμε. Σε μια κοινωνία που η αύξηση των ψυχολογικών προβλημάτων είναι τεράστια και η εμφάνισή τους ξεκινάει απο ολοένα και μικρότερες ηλικίες, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να επιβαρύνουμε και άλλο την κατάσταση, ιδίως από την στιγμή που πρόκειται για το ιδιο το βλαστάρι μας. Ακραίο! θα μου πείτε. Ίσως, θα σας απαντήσω. Εγώ πάντως δεν το τζογάρω!

Και τι κάνουμε τώρα? είναι το ερώτημα. Γιατί καλή η θεωρία αλλά στην πράξη, όταν είσαι πτώμα από την κούραση και όταν και το ίδιο το παιδί πρέπει να πειθαρχήσει για δικό του καλό, αλλά παρόλα αυτά όλες οι άλλες μέθοδοι αποτυγχάνουν, τότε τι κάνουν;;;

Έψαξα πολύ διαδικτυακά αλλά βρήκα μηδαμινά ως ανύπαρκτα πράγματα. Έτσι άρχισα να σκαρφίζομαι τρόπους. Αρχικά χρησιμοποίησα την δωροδοκία! Ναι το παραδέχομαι! όταν έχει περάσει 1,5 ώρα και εσύ νυστάζεις ανελέητα και το τρυφερούδι σου έχει αρχίσει την γκρίνια από την νύστα αλλά δεν παραδίδεται στον Μορφέα, σκέφτεσαι και την ανταποδοτικότητα! σαν το στεγαστικό ένα πράγμα! ''Να κοιμηθούμε τώρα, και μόλις ξυπνήσουμε θα φάμε παγωτό'' και τέζα το πιτσιρίκι! Έλα όμως που δεν μου άρεσε αυτό! Γιατί ναι μεν παγωτό της δίνω, αλλά 2 φορές την εβδομάδα, όχι και κάθε απόγευμα!

Επομένως αποφάσισα να το συζητήσουμε το πράγμα σαν δυο καλοί φίλοι! Μπα! τζίφος!
Μετά το έπαιξα η ωραία κοιμωμένη που κοιμάται βαθιά και δεν ακούει τίποτα. Αποτέλεσμα: η ταλιμπανούλα σηκώθηκε περιχαρής που κοίμισε την μανούλα, ήρθε στο σαλόνι και προσπαθούσε να βάλει μπιμπι (dvd) να δει!!!!! Εγώ φυσικά σηκώθηκα ξωπίσω της, κρύφτηκα πίσω από την πόρτα και την παρατηρούσα να δω τι θα κάνει. Όταν την ρώτησα τι κάνει εκεί, πέρα από το ότι τρόμαξε γιατί νόμιζε ότι κοιμόμουν, επειδή προφανώς ήξερε ότι έκανε πονηριά είπε όλο χαριτωμενιά: ''σ'αγαπάω μανούλα'' (τα ''σ αγαπάω μανούλα'' τα έχουμε με το τσουβάλι όταν θέλουμε κάτι ή κάνουμε αταξία)!

Τελευταία, σημερινή προσπάθεια και πάλι η ανταποδοτικότητα! Αλλά αυτή τη φορά αποφάσισα ότι δεν θα είναι ούτε λιχουδιά ούτε υλικό αγαθό. Θα είναι κάτι που της αρέσει και ξέρω ότι θα την ενθουσιάσει, χωρίς να δημιουργεί παρενέργειες και τύψεις για μένα την μάνα. Σήμερα λοιπόν, κοιμηθήκαμε για να ξεκουραστούμε να πάμε στις κούνιες και να πάρουμε τηλέφωνο και τις φίλες μας να έρθουν να παίξουμε με τα κουβαδάκια στα χαλίκια! οκ αναίμακτο μου ακούγεται αυτό! Για να δούμε....


Καμιά άλλη ιδέα?????



Photos via Pinterest

30 σχόλια:

  1. Λοιπόν, με πέτυχες σε φάση που διαβάζω για τις διαταραχές ύπνου στα παιδιά συγκεκριμένα για τις φοβίες (σκοτάδι, τέρατα κλπ) Αυτό με τους μπαμπούλες, παλιατζήδες, γύφτους, μάγισσες είναι παλιό κόλπο αλλά όπως σωστά είπες μόνο αρνητικά αποτελέσματα έχει. Οπότε πολύ καλά κάνεις και ψάχνεις άλλους τρόπους!
    Τώρα από ιδέες, χμμμμ, πρέπει να σκεφτώ.. Ήμουν κι εγώ παιδί που δεν έκλεινα μάτι, η μάνα μου η έρμη ακόμα και τώρα το λέει οτι δεν την άφηνα σε ησυχία. Τον ύπνο τον εκτίμησα όταν διάβαζα για Πανελλήνιες, είκοσι λεπτά προλάβαινα να ξαπλώσω ανάμεσα σε σχολείο και φροντιστήριο. Από τότε κοιμάμαι όσα μεσημέρια μπορώ, τον ύπνο δεν τον αλλάζω! Αλλά φαντάζομαι δεν έχεις υπομονή μέχρι να γίνει η Ταλιμπανούλα 17, έχεις; Χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 17;;;;;; Αθηνουλα η καρδια μου με επιασε φαντασου τη Μαχη που ειναι και εγκυουλα η ερμη η μανα!!!!

      Διαγραφή
  2. Αχ αυτος ο Υπνος....! Μαχη μου ο γιος μου απο λεχουδι μεχρι και πριν 2 χρονια ΔΕΝ εκλεινε ματι τα μεσημερια!!!!! Το ματι γαριδα βρε παιδι μου!
    Μεχρι τοτε εκανα την τρελη γιατι και ο παιδιατρος μου ειχε επιβεβαιωσει πως ΔΕΝ του αρεσει να μην τον πιεζω γιατι θα το πληρωσω καποια στιγμη...
    Οταν σκεφτηκα ηρεμα γυρισα στα παιδικα μου χρονια τοτε που με πιεζε η μαμα μου να κοιμηθω και δεν ηθελα με τιποτα! Αισθανομουν τοσο καταπιεσμενη ...
    Πριν 2 χρονια λοιπον πολυ αποφασισμενη του ελεγα οτι μπορεις να μη κοιμασαι ΑΛΛΑ θα ξαπλωνεις λιγο να ξεκουραζεσαι...
    Σημειωση: ο Κωνσταντινος εχει τρομερη ενεργεια! Ειναι υπερκινητικο παιδι και ολο αυτο του εβγαινε σε τρελο ξεσπασμα το βραδακι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλά θυμόμουν οτι είχα κρατήσει ένα λινκ για αυτό το θέμα. Είναι εδώ: http://www.babycenter.com/0_refusing-to-nap_12250.bc
    Διαβάζοντάς το θυμήθηκα κάτι. Λέει στο τέλος οτι ακόμα κι αν δε θέλει να κοιμηθεί, να της δώσεις βιβλία ή κάτι άλλο να ασχοληθεί, στο δωμάτιό της πάντα, λέγοντάς της οτι είναι ώρα ξεκούρασης. Αν δε θέλει να κοιμηθεί ας μη κοιμηθεί, αλλά θα πρέπει να κάνει ησυχία. Αυτό μας το έκαναν κι εμάς στην κατασκήνωση και δούλευε. Δεν μας έλεγαν να κοιμηθούμε με το ζόρι, αλλά κάποιοι ήθελαν ξεκούραση, άρα έπρεπε να το σεβαστούμε. Κι επειδή βαριόμασταν 2 ώρες να καθόμαστε ήσυχα στο κρεβάτι στο τέλος κοιμόμασταν κι εμείς.
    Επίσης αναφέρει το άρθρο οτι ο λόγος που δεν θέλει ένα νήπιο να κοιμηθεί, ακόμα κι αν είναι κουρασμένο, είναι γιατί έχει το μυαλό του σε όσα ενδιαφέροντα συμβαίνουν γύρω του. Σαν υπερένταση δηλαδή. Οπότε σκέψου μήπως το να της λες οτι το απόγευμα θα πάτε στο πάρκο δεν τη βοηθά να ξεκουραστεί, αλλά της προκαλεί ενθουσιασμό και δεν ηρεμεί.
    Όπως και να 'χει βοήθειά σου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τον μεσημερά τον πρωτοάκουσα από φίλη μου και νόμιζα πως εκεί είχε μείνει...
    Πού να ξέρω πως έχει γίνει εθνικός και διαχρονικός;...
    :-p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ετσι λοιπον τα μεσημερια του εβαζα στην αρχη ενα dvd και του ελεγα να ξαπλωσει να δει το εργακι του να ξεκουραστει. Δεν σηκωνα κουβεντα ομως... Ουτε και σηκωνω μεχρι τωρα..
    Αυτο του αρεσαι περισσοτερο απο το να ακουει θα κοιμηθεις! Ή κοιμησου!
    1,2,3,5,10,20, αυτο ηταν! Πηγα ενα ωραιο μεσημερι και ο μικρος ηταν ταβλα! Δεν το πιστευα!!! Απο τοτε βαζουνε dvd και καλα και πριν αρχισει εχει κοιμηθει! Αλλες φορες παλι ξαπλωνει μονο και ξεκουραζεται...
    Φροντιζω τα πρωινα να τον κουραζω αρκετα. Ποδηλατο στην πλατεια η στο μπαλκονι, να πηγαινουμε βολτα εδω κοντα να περπαταει μεχρι και χορευτικα κανουμε!
    Θελει να εισαι αποφασισμενη σε αυτο που της ζητας να κανει και να της μιλησεις.. Να της πεις πως ειναι για καλο της χωρις να της ταζεις... Θελει υπομονη... Εγω σου λεω υπηρχαν φορες που εκλεγα απο τα νευρα μου ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπα..ο δικός μου και τον κόμη Δράκουλα να του έφερνα live, το πολύ πολύ να τον έπαιζε περιχαρής... Αμα δεν θελει να κοιμηθεί, τέλος, που να χτυπιέμαι μαζί του στο κρεβάτι για 2 ώρες. Άμα νυστάζει με παίρνει από το χέρι και με πάει μόνος του στο δωμάτιο (ΜΑΣ). Το βραδυ που είναι στο κρεβάτι μαζί μας και κάθεται, αν έχουμε τηλεόραση ανοικτή, παίρνει το τηλεκοντρόλ και την κλείνει..δικτατορία μιλάμε...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλό κουράγιο κορίτσι μου! Μήπως πρέπει να δεχτείς ότι όλα τα παιδάκια δεν "αγαπούν" τόσο πολύ τον ύπνο; Τουλάχιστον προσπάθησε να καταλάβει ότι το μεσημέρι κάνουμε ησυχία στο κρεββάτι μας. Βέβαια είναι λίγο μικρή ακόμη αλλά μήπως αν την "κούραζες" με αρκετές δραστηριότητες πριν τον μεσημεριανό ύπνο, γινόταν κάτι; Καλό απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΥΠΟΜΟΝΗ!!!εμενα σταματησε να κοιμαται μεσημερια απο περισυ τελος καλοκαιριου.καθομουν κανα 2ωρο μαζι της για να κοιμηθει λιγακι γιατι το βραδυ απο την κουραση δεν αντεχε ουτε το γαλα να πιει.Αν κοιμοταν ,της επαιρνε ο υπνος απο τις 4 και μετα με αποτελεσμα το βραδυ να πηγαινει 11 και να μην κοιμαται...Περασαμε και την φαση που δεν ηθελε καν να ξαπλωσει κι ας νυσταζε.Δεν χρησιμοποιησα ποτε τερατα και μπαμπουλες ,ισως γιατι δεν το εκανε ουτε η δικη μου μαμα αλλα δεν μου αρεσει κιολας.το μονο που εκανα ηταν να της λεω οτι αν κοιμηθει θα κανουμε διαφορα πραγματα οπως βολτα ,καθομουν διπλα της και μου κρατουσε το χερι και εκλεινε τα ματακια.Σημερα για να κοιμηθει λιγο το μεσημερι καθως με τοση ζεστη κουραζεται πολυ,ξαπλωσαμε μαζι στο διπλο και εκανα κι εγω οτι κοιμαμαι.πηγε να φυγει σε καποια φαση αλλα μετα αγκαλιαστηκαμε και κοιμηθηκε!!!νομιζω πολλες φορες που δεν κοιμουνται τα παιδια φταει και η υπερενταση,μηπως και ενα χαλαρωτικο μπανακι βοηθουσε;πολλες φορες την ξαπλωνω παιρνω και την κρεμα σωματος της και αρχιζω να της κανω μασαζακι,πολυ χαλαρωτικο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. μα τι μου θυμισες!!!!ουτε εγω ηθελα να χρησιμοποιω τετοιου ειδους εκφοβισμους, οταν ομως μια φορα, ο Χαρης ηταν περιπου 18 μηνων, ειπα για πρωτη φορα"θα φωναξω τον παλιατζη" περασε απο κατω με τα μεγαφωνα ο θεος , ο παλιατζης της γειτονιας!αγχωθηκε δεν μπορω να πω, γρηγορα ομως το ξεπερασε, μαλιστα εχω και βιντεακι που φωναζει"εγω κοτωσω παλιατζη!!!!"
    οσο για τον μεσημεριανο υπνο εμεις τον προετοιμαζουμε με παραμυθια, με απαλη σιγανη φωνη, αργη ομιλια, κατι σαν βουητο στα αυτια του δηλαδη!τις πιο πολλες φορες πιανει!υπομονηηηηηη......!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μια ιδέα που είχα εφαρμόσει όταν η Κωνσταντίνα ήταν περίπου 20 μηνών, είναι να τη βάζεις στο κρεβάτι με ό,τι παιχνίδι θέλει. Η δικιά μου ζητούσε βιβλία που πατάς κουμπάκια και λένε διάφορα, κάτι κούκλάκια κλπ. Αρχικά έμενα μαζί της λίγη ώρα και μετά της έλεγα ότι η μαμά πάει να μαζέψει τα πιάτα και ξανάρχεται. Δεν πήγαινα ξανά μέσα, απλά ως την πόρτα να δω ότι όλα ήταν καλά. Σιγά σιγά το συνήθισε και δεν με ήθελε να μένω μαζί της καθόλου, γιατί της άρεσε να παίζει. Ακόμα και τώρα που είναι σχεδόν 4, κάθε μεσημέρι και το βράδυ, παίρνει τα παιχνίδια της και παίζει ώσπου να κοιμηθεί. Μόνο αυτό είχε δουλέψει τότε για τον μεσημεριανό ύπνο. Σε φιλώ!! Καλή δύναμη!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ένα θα σου πω. Αυτός ο κύριος λύκος με έχει σώσει, ουκ ολίγες φορές! Άγαλμα θα του φτιάξω!
    Όταν τον επικαλεστώ, πέφτει για ύπνο σε δευτερόλεπτα. Προσπαθώ βέβαια να τον αποφεύγω αλλά είναι η εσχατη λύση που επιλέγω στην απελπισία μου και πάντα πιάνει!

    Βέβαια, για να ισορροπήσω την κατάσταση και να μην τον πάρει από φόβο, όλη την μέρα της μιλάω πόσο καλός είναι ο κύριος λύκος, πόσο τον αγαπάμε κλπ κλπ και το βράδυ της λέω ότι έρχεται σπίτι για να δει αν κοιμόμαστε, να μας πει καληνύχτα και μετά να φύγει.
    Επειδή δε θέλει να τον δει, την πέφτει για ύπνο. Χαχα.

    Πάντως, και εμένα με έχει απασχολήσει το ζήτημα πολύ. Μπαμπούλες δεν κάνει, δωροδοκία δεν κάνει, η υπομονή μας εξαντλείται ώρες ώρες, οι αντοχές μας επίσης, άρα τι κάνουμε; ΤΗΝ ΚΑΤΣΑΜΕ ΤΗΝ ΒΑΡΚΑ ΛΕΩ ΕΓΩ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση, μαθαίνω εγώ από τώρα γιατί ΣΙΓΟΥΡΑ θα έχω θέμα με τον μεσημεριανό ύπνο της μπέμπασστο μέλλον. Είναι από νεογέννητο τσακωμένη σφόδρα με τον κύριο Ύπνο. Πάντως εγώ δεν θυμάμαι παιδί να μου λένε για τον μπαμπούλα και τον κσκό λύκο, τον δε Μεσημερά πρώτη φορά τον άκουσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. τι τρυφερούλα ανάρτηση....
    Stay in touch,
    ~chicates~

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν θέλω να σε απογοητεύσω αλλά θα το κάνω.... αν το παιδί δεν το έχει με τον μεσημεριανό ύπνο δεν θα το έχει ποτέ! Έτσι ήμουν και εγώ έτσι και η κόρη μου... για όλους αυτούς τους φοβιστικούς τύπους δεν της είπα ποτέ, και ο λόγος ήταν επειδή εγώ έχω πολλές φοβίες με σκοτάδι, ύψη, θάλασσα(παρόλο που ξέρω πολύ καλό κολύμπι) και άλλα πολλά δεν ήθελα να της περνάω φόβους που αργότερα θα την κρατάνε πίσω και δεν θα την αφήνουν να προχωράει.Αγωνίστηκα γι αυτόν τον μεσημεριανό ύπνο όπως και εσύ, με ταξίματα και διάφορα κολπάκια αλλά μόνο το καλοκαίρι τον βρίσκαμε όταν ξεπατωνόταν από την θάλασσα και τις βόλτες. Το μόνο που κάναμε ήταν να την έχω κοντά μου το μεσημέρι στο κρεβάτι και της εξηγούσα ότι η μανούλα θέλει ξεκούραση και εσύ το ίδιο. Είτε κοιμηθείς είτε όχι τώρα πρέπει να κάνουμε ησυχία.Έπιανε για καμιά ωρίτσα και ηρεμούσα λιγάκι. Τουλάχιστον χαλάρωνα εγώ. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ε, λοιπόν αν θες να ξέρεις ο Μεσημεράς υπάρχει. Έμενε παλιά (όταν ήμουν εγώ 4-5) στην οικοδομή απέναντι από το σπίτι της γιαγιάς μου. Και ο Βραδυνάς (καλά διαβάζεις) έμενε μέσα στο φωτιστικό του χωλ της γιαγιάς μου! Για να μαθαίνουμε και λίγη σωστή ιστορία :-P
    Εμείς ευτυχώς τα πάμε καλά με τον ύπνο. Κάποια στιγμή που δεν ήθελε να κοιμάται μεσημέρια, την έβαζα στην κούνια της, έκλεινα την πόρτα και έφευγα. Δεν έκλαιγε, καθόταν στην κούνια και απλά χαλάρωνε. Μετά από καμιά ώρα πήγαινα μέσα. Αλλά από εκεί που την κοίμιζα αγκαλιά, γύρω στο χρόνο δεν ήθελε άλλο, ήθελε να κοιμάται μόνη της στο κρεβάτι της, μου το έδειξε μόνη της και δεν το πίστευα.
    Πάντως, εντάξει αυτό με την δωροδοκία και την ανταλλαγή δεν ακούγεται και τόσο κακό..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Είναι πρόβλημα ο ύπνος Μάχη μου... εμείς σε γενικές γραμμές τα πάμε πολύ καλά μαζί του, αν και έρχονται φορές που αρνούμαστε πεισματικά να κοιμηθούμε. Τότε απλά αρχίζω την επιχειρηματολογία και προσπαθώ να της εξηγήσω ότι πρέπει να κοιμηθεί για να ξυπνήσει μετά και να παίξουμε ή να πάμε τη βόλτα μας ή να κάνουμε κάτι ωραίο. Συνήθως πιάνει αυτό.
    Για παλιατζήδες, μπαμπούλες, λύκους κλπ. δεν το συζητώ, είναι λέξεις που δεν χρησιμοποιώ για εκφοβισμό και τσακώνομαι και με όποιον πάει να φοβίσει τη μικρή με αυτόν τον τρόπο. Δεν μου αρέσει να της δημιουργώ ανύπαρκτες φοβίες προκειμένου να την καθοδηγήσω να κάνει αυτό που πρέπει/θέλω. Σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι τρόποι και είναι στο χέρι μας να τους βρούμε.
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Εγώ δεν είμαι μάνα αλλά θεία μιας δυχρόνης μικρής τερατούλας..Το δικό μου πρόβλημα μιας και η αδερφή μου δουλεύει είναι ότι δεν θέλει η αδερφή μου το παιδί της να κοιμάται γιατί υποτίθετε ότι δεν κοιμάται νωρίς το βράδυ(και λέω υποτίθεται γιατί όσες φορές κοιμάται σπίτι μου μια χαρά κοιμάται από τις 10 μόνο στο δικό της σπίτι δεν κοιμάται..)αρά έχουμε το πρόβλημα ότι το σαββατοκύριακο που το παεί σπίτι της δεν κοίμαται μεσημέρι και μετά κάνουμε αγώνα να την στρώσουμε γιατί είναι πολύ κινίτικο παιδί και έχω παρατηρήσει ότι όταν δεν κοιμάται είναι ποιό αγριεμένη από ποτέ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν τον έχω φοβερήσει αλλά τώρα τελευταία δεν πιάνει τίποτα στον μικρό .Παντού όχι και γκρίνα.Επειδή ξέρω το λόγο απλά κάνω υπομονή. Χρόνος είναι θα περάσει.Φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Δεν τα χρησιμοποίησα ποτέ και δεν στο λέω έτσι, είναι η αλήθεια. Δεν νομίζω ότι κάνουν καλό σε καμία ηλικία. Θέλει υπομονή και επέλεγα πάντα κάποια εναλλακτική του τύπου, μπορείς να μην κοιμηθείς αλλά πρέπει να κάνεις ησυχία. Δεν πιάνει πάντα, ειδικά αυτή την περίοδο που η μεσαία με τον μικρό, είναι δεδομένο ότι δε θα κοιμηθούν το μεσημέρι. Όπως είπα, υπομονή...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Το έχω κάνει κι εγώ! Εχουμε μια ηλικιωμένη γειτόνισσα που γκρινιάζει με το παραμικρό, μας έχει ψησει το ψάρι στα χείλη η γυναίκα για πολλούς λογους, και απλά τους λέω οτι αμα ακούει φωνές μαλωνει. Ο παλιατζής και ο μπαμπούλας έχουν καταργηθεί από καιρό, ο μικρός είχε δει εφιαλτη μια φορά με αυτό, καλύτερα να συνετίζεσαι από κατι που γνωρίζεις καλά και οχι από κατι άγνωστο. Γίνεται πιο τρομακτικό.
    Ευχαριστώ που μοιράστηκες την αναρτηση σου στο παρτυ μου Μάχη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Παιδί δεν έχω αλλά θα πω ένα μεγάλο μπράβο για την ειλικρίνειά σου!!!!! Ελπίζω πλέον να έχει λυθεί το πρόβλημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι φυσικά και έχει λυθεί! εις βάρος μου βέβαια γιατί η Κατερίνα δεν κοιμάται τα μεσημέρια αντίθετα ο Χρήστος κοιμάται. Έτσι η Κατερινα κοιμάται νωρίς το βράδυ ενώ ο Χρήστος κάθεται μέχρι τις 11+! Αποτέλεσμα?? η μάνα είναι ξύπνια από τις 5.30 το πρωί μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα......

      Διαγραφή
  22. Αυτή η ανάρτηση βρωμάει Μάχη! Και το βρωμάει το λέω φυσικά με καλή έννοια. Λίγο να σου έχει μιλήσει κανείς το μόνο που δεν μπορεί να σου χρεώσει είναι ότι είσαι δήθεν και πουλάς φούμαρα. Η ειλικρίνειά σου αφοπλιστική. Μπράβο βρε Μάχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω πως σου βρωμάει εσένα, εμένα πάντως με τέτοια τρελά ξενύχτια που ρίχνω ακόμη, αν και έχουν περάσει χρόνια από την ανάρτηση αυτή, τίποτα δεν μου βρωμάει γιατί πολύ απλά είμαι ράκος όλες τις ώρες αχαχαχαα

      Διαγραφή
  23. Πόσο δίκιο εχεις! Δεν ξερω πως και γιατί αλλα δεν εχω χρησιμοποιήσει ποτέ τέτοια "εκφοβιστικά" του τυπου "γύφτος" ή το απαράδεκτο για μενα "ο κακός ο σκύλος"! (για να φοβάται μια ζωή τους σκύλους!) αυτο δεν σημαίνει πως δεν εχω κάνει τα άπειρα λάθη στην απεγνωσμένη μου προσπάθεια να κοιμήσω τα αγγελούδια μου με το κορυφαίο να είναι και για μενα να ταζω παγωτο καθε μερα! Σε μένα περισσότερο τωρα τελευταία πιάνει το απλό "κοιμήσου γιατι αν δεν κοιμηθείς δεν θα κοιμηθω κι εγω και αύριο το πρωι θα με πάρει ο υπνος και δεν θα πάμε σχολείο!" αυτό όμως πιάνει γιατι λατρεύει το σχολείο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ώπα! λες να το χρησιμοποιήσω και εγώ? και η δικιά μου άρχισε να αγαπάει πολύ το σχολείο! αν και τώρα αφού ξυπνάει μαζί μου από τις 6 και μετά σχολείο και μετά δραστηριότητες, τις περισσοτερες φορές δεν κοιμάται μεσημέρι με αποτέλεσμα στις 9 να πέφτει τέζα! με τον μικρό δεν ξέρω τι να κάνω και είναι πολύ πιο δύσκολος από την Κατερίνα σε όλα!

      Διαγραφή
  24. Όλες οι μητέρες έχουμε κατά καιρούς ίσως χρησιμοποιήσει και εφεύρει διάφορα τέτοια "τέρατα". Και όσο και αν το έχουμε μετανιώσει κάποιες φορές μπορεί και να μας ξελάσπωσαν. Από παιδαγωγικής πλευράς μπορεί να μην είναι σωστό αλλά όταν η κούραση έχει κτυπήσει κόκκινο δεν σκέφτεσαι τίποτα και είναι εντελώς ανθρώπινο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς, είναι οι ανθρώπινες δυνάμεις που σε εγκαταλείπουν και καταφεύγεις σε τέτοιες δωροδοκίες! ιδίως αν το βλέπεις ότι κουτουλάει απο΄την νύστα και έχει αρχίσει η γκρίνια! προς το παρόν φαντάζομαι την δική σου θέση και κάνω υπομονή να φτάσουν στην ηλικία που θα είναι τα δικά σου! ή όχι??? μπα τότε θα ξενυχτάνε εκτός σπιτιού και θα αγωνιώ περισσότερο!! καλύτερα τώρα!!!

      Διαγραφή
  25. Μάχη μου εγώ είμαι της παιδαγωγικής Jo Frost!!!! Μια σταθερή ρουτίνα πριν τον ύπνο, σταθερή ώρα ύπνου και αν δεν θέλει να κοιμηθεί, της λέω ότι τα μωρά της κλαίνε και να κάνει ησυχία για να κοιμηθούν (κοιμάται με μωράκια!!). Της λέω τι θα κάνουμε αύριο και να κάνει ησυχία γιατί τώρα όλοι θα κοιμηθούν. Επίσης, αν μου λέει ότι δε θέλει να κοιμηθεί, της λέω κανείς δεν σου είπε να κοιμηθείς, άμα θες διάβασε τα βιβλία σου (της έχω πάντα παραμύθια στην κούνια) ή πες ένα παραμύθι στα μωρά. Τις πιο πολλές φορές πιάνει, αλλά και αν δεν πιάσει και συνεχίζει το κλάμα, δεν ξαναμπαίνω στο δωμάτιο. Μετά από λίγο σταματάει το δράμα και ή που έχει ξεραθεί ή που αρχίζει τη λογοδιάρροια ψιθυριστά. Τώρα τι λέει, θα σε γελάσω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...