24.6.13

Εσύ πόσο μάνα είσαι?

Τον τελευταίο καιρό, επηρεασμένη προφανώς από το ότι η άφιξη του μαχαρα-γιού είναι ολοένα και πιο κοντά, διαβάζω διάφορα πράγματα που αφορούν στην ανεπανάληπτη αυτή στιγμή και σε αυτές που θα ακολουθήσουν.

Μα, θα μου πείτε, πρωτάρα είσαι? τώρα στο δεύτερο τα διαβάζεις?

                                 
Όχι...και ναι! η αλήθεια είναι ότι στην εγκυμοσύνη της ταλιμπανούλας, επειδή είχα περάσει πολλά και σαν κύηση ήταν δύσκολη απλά και μόνο λόγω ιστορικού, εκ πεποιθήσεως είχα κλείσει τα πάντα και προσπαθούσα να ακούσω τον γιατρό μου και μόνο αυτόν, διαφορετικά ένιωθα ότι δεν θα την έβγαζα καθαρή, κυρίως ψυχολογικά!

Αυτή τη φορά,  λοιπόν, και ούσα πιο σίγουρη -όσο μπορείς να είσαι σε αυτές τις περιπτώσεις- για τα του τοκετού, δίνω περισσότερη σημασία στο μετά. Μέσα στα must θέματα για μένα, ο θηλασμός! 



Στην ταλιμπανούλα δεν τα κατάφερα πολύ καλά σε αυτό το κομμάτι. Δεν πιέστηκα και ιδιαίτερα, το ομολογώ! Μετά από 3,5 χρόνια πίκρας, ήμουν αποφασισμένη να μην αφήσω τίποτα να μου χαλάσει τις ιδιαίτερες αυτές στιγμές με το παιδί μου. Σαφώς έγιναν λάθη από μέρους μου λόγω απειρίας και σαφώς προφανώς δεν είχα την κατάλληλη υποστήριξη. Και αυτό γιατί θεωρώ τον θηλασμό σαν κάτι φυσιολογικό, αν και με όσα διαβάζω έχω αρχίσει να αμφιβάλλω αν τελικά κάποιοι που τον υπηρετούν και τον προασπίζονται, το κάνουν με το σωστό τρόπο. Σαν κάτι φυσιολογικό λοιπόν θα έπρεπε να έρχεται αβίαστα και χωρίς να δημιουργεί άγχος είτε σε εμένα είτε στο παιδί μου. 

Επί της ουσίας κατάφερα να θηλάσω μόνο για 2 μήνες και αυτό από λίγο, με αρκετό συμπλήρωμα και με αρκετές προσπάθειες από μέρους μου να βγάζω γάλα με το θήλαστρο και να το δίνω με το μπιμπερό. Υπήρχε και αυτό το θέμα του υπερθυρεοειδισμού μου, που είναι ουσιαστικά αυτοάνοση νόσος Graves και κανείς δεν μπορούσε να μου απαντήσει επί του πρακτέου, αν δηλαδή ήταν ή δεν ήταν καλό για το παιδί να το θηλάσω.

Σε αυτή την εγκυμοσύνη, πιο ήρεμα και κατασταλαγμένα πλέον, αποφάσισα να βρω πρώτα λύσεις και μετά να δοκιμάσω. Δεν θα μείνω στα πρακτικά του θέματος αλλά στην πικρή γεύση που μου άφησε η αίσθηση ότι οι γυναίκες είμαστε αφενός πολύ κομπλεξικές και αφετέρου πολύ σκληρές μεταξύ μας! Γιατί δεν μπορώ να χαρακτηρίσω διαφορετικά το γεγονός ότι μετράμε την μητρότητα με μέτρο το αν και πόσο θήλασε μια γυναίκα. 

Και δεν θα μείνω στο θηλασμό. Το παρατήρησα παντού: 
- στην εγκυμοσύνη: πόσο ήταν η χοριακή σου, ποιά φάρμακα σου έδωσε ο γιατρός σου, ποιες εξετάσεις κλπ.
- στον τοκετό: α γέννησες με καισαρική;; αααα είσαι λιγότερο μάνα από την τάδε που γέννησε φυσιολογικά αλλά με επισκληρίδιο η οποία με τη σειρά της είναι λιγότερο μάνα από την δείνα που γέννησε εντελώς φυσιολογικά χωρίς επισκληρίδιο! Τον τελευταίο καιρό αρχίζει να παίζει και το θέμα του τοκετού στο σπίτι. Σε λίγο να μου το θυμηθείτε, οι μανάδες που θα γεννούν στο σπίτι θα λαμβάνουν bonus στην αιώνια πάλη της ανάδειξης της καλύτερης  μάνας!
- στον θηλασμό: αν δεν θηλάσεις δεν έκανες το καλυτερότερο για το παιδί σου και αυτομάτως ''χάνεις'' αρκετούς πόντους! 

Και βέβαια όλος αυτός ο αγώνας συνεχίζεται εις το διηνεκές: από το σε πόσες και ποιές δραστηριότητες έχεις γράψει το παιδί σου, από το πιο γάλα επιλέγεις γι αυτό, από το αν θα το πας σε δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο and so on....Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή!

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Με εξαίρεση κάποιες περιπτώσεις όπου ναι, υπάρχουν και γυναίκες που ο πελαργός ήρθε χωρίς να χτυπήσει το βιολογικό τους ρολόι, για να το θέσω ευγενικά, οι περισσότερες γυναίκες που γίνονται μάνες κάνουν αυτό που θεωρούν καλύτερο για το παιδί τους! 
Το ότι το δικό σου καλύτερο διαφέρει από το δικό τους, δεν σε αναδεικνύει αυτόματα σαν καλύτερη μάνα, ούτε χαντακώνει την άλλη, απλά και μόνο επειδή κάνει κάτι διαφορετικά από εσένα! 

Άλλωστε, έχεις κάτσει να αναλογιστείς πόσο αθώα είναι όλα αυτά που σου προβάλλονται σαν ιδεατά και σου σερβίρονται ως σωστό lifestyle? Πόσο είναι δική σου επιλογή τελικά να δώσεις στήθος ή φόρμουλα, να γεννήσεις σε δημόσιο, ιδιωτικό ή στο σπίτι, να πας το παιδί σου σε δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο?

Είμαι από τους ανθρώπους που προσπαθεί να δει σφαιρικά τα πράγματα  με αποτέλεσμα πολλές φορές να πονηρεύεται ίσως περισσότερο από ότι πρέπει. Έτσι, δεν ξέρω γιατί αλλά στο δικό μου μυαλό όλα έχουν και μια διαφορετική, λιγότερο ορατή, έκφανση: όταν η γυναίκα έπρεπε να βγει στην παραγωγική διαδικασία προωθήθηκε όσο τίποτα η φόρμουλα, το γάλα σε σκόνη δηλαδή, σε βαθμό μάλιστα που γνωστή βιομηχανία γάλακτος άλλαξε την εικόνα που λάνσαρε στο κουτί της και εκεί που η μανούλα είχε έξω το στήθος και κράταγε το μωράκι της, ξαφνικά το στήθος καλύφθηκε και το μωράκι αντικαταστάθηκε με λουλούδια! Ξαφνικά το στήθος  που θρέφει έγινε πορνό και ήταν πολύ πιο μοντέρνο για την νέα μαμά να δίνει φόρμουλα και να πηγαίνει ανενόχλητη στην δουλειά της κυνηγώντας καριέρες. 

Στη συνέχεια, που η εργασιακή σχέση έχασε την ισορροπία της εξαιτίας της υπερβολικής εισροής γυναικών και ο άντρας κινδύνευε με ευνουχισμό, άρχισε να ξαναλανσάρεται το προηγούμενο μοντέλο: μια γυναίκα που έκανε αρκετά παιδιά, που τα θήλαζε και ίσως εντέλει να  καθόταν και στο σπίτι να τα μεγαλώσει και να είναι όλοι τους με το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά όπως στις γνωστές διαφημίσεις! Κάπου εκεί, διάσημες ανακάλυψαν ξαφνικά την πυρίτιδα, τουτέστιν την μητρότητα! Και παλιά-νέα επαγγέλματα, ''θηλυκά'' επαγγέλματα άρχισαν να (ξανα)κάνουν την εμφάνισή τους! Η δική σου μαία και η δική σου σύμβουλος θηλασμού ήταν πλέον must! Αυτές οι γυναίκες δεν σταμάτησαν να κάνουν καρίερα, απλά με ένα μαγικό τρόπο η καριέρα είχε μπει στο παρασκήνιο, εως ότου αποφάσιζαν τελικά να μείνουν στο σπίτι για χάρη των όμορφων ροδαλών μωρών τους! Μαμά superwoman δηλαδή!

Νέο αναπαλαιωθέν σημείο των καιρών, ο τοκετός στο σπίτι! 
όπως παλιά! γιατί τελικά οι παλιοί ήξεραν καλύτερα! 

Γιατί είχαμε κάνει λάθος τόσα χρόνια να τρέχουμε στα μαιευτήρια και να γεννάμε εκεί, στη συνέχεια να εξοπλίζουμε τα μαιευτήρια με πισίνες για να βγαίνει το βρέφος στο ίδιο περιβάλλον με αυτό της μήτρας και να έχουμε όλες αυτές τις νοσοκομειακές αλλά και χλιδάτες ξενοδοχειακές παροχές που πληρώναμε αδρά! 
Μέγα λάθος! Το σωστό ήταν αυτό που έκαναν οι παλιότερες: γέννα στο σπίτι! τώρα τα παρελκόμενα δεν ξέρω αν θα είναι τα ίδια γιατί δεν το έχω ψάξει: θα υπάρχει μαμή? να παρίσταται γιατρός? σε περίπτωση εμπλοκής τι γίνεται?  με τον πλακούντα τελικά τι γίνεται? κατά πόσο είναι γενετικό υλικό δικό μου ή του παιδιού μου και κατά πόσο θα απολέσω την ιδιοκτησία του και θα γίνει κτήμα του κράτους μόλις αφαιρεθεί απο εμάς? και πόσο αδρά θα το πληρώσω αυτό? και κατά πόσο συμπτωματικό είναι ότι το κράτος έκοψε το επίδομα τοκετού σε εμάς τις δημοσίους υπαλλήλους αλλά μας χορηγεί το ποσό των 400 ευρώ αν γεννήσουμε στο σπίτι??οεο??

Μήπως να το πάω ένα βήμα πιο μπροστά και να πάω να γεννήσω στο χωράφι που μου άφησε για προίκα η γιαγιά μου και μάλιστα όρθια? Γιατί σίγουρα κάτι παραπάνω θα ήξερε!

Και τελικά αν συλλάβω φυσιολογικά και με την πρώτη, κάνω κάθε δυνατή και αδύνατη εξέταση κατά την διάρκεια της κύησης, γεννήσω εντελώς φυσιολογικά και στο σπίτι με την μαμή να με ξεγεννάει και την μάνα/αδερφή/φίλη να μου αλλάζει κομπρέσες, θηλάσω αποκλειστικά μέχρι το παιδί μου να μου πει από μόνο του ότι δεν θέλει άλλο στήθος και όλα αυτά τα κοινωνικά ιδεατά αποδεκτά, θα κερδίζω τον τίτλο της καλυτερότερης  μάνας?? 

Θα είμαι καλύτερη από μια άλλη που τα έκανε διαφορετικά? 
Θα είμαι καλύτερη από μια γυναίκα που έκανε τα πάντα αλλά δεν κατάφερε να αποκτήσει δικά της βιολογικά παιδιά? 
Θα είμαι καλύτερη από μια μάνα της καρδιάς??????


Ε και??? 

Αυτόν τον τίτλο θα τον έχω κερδίσει για μένα, για τον εγωισμό μου, για τον εγωπαθή μίζερο εαυτό μου!

Δεν θα τον έχω κερδίσει ούτε για το παιδί μου ούτε από το παιδί μου! 

Γιατί τελικά ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να σου απονέμει αυτόν τον τίτλο είναι το ίδιο σου το παιδί αλλά και η ίδια η ζωή!

Το ίδιο σου το παιδί δεν νοιάζεται ούτε για τα γάλατα ούτε για τα ιδιωτικά ή δημόσια σχολεία ούτε για τα μαιευτήρια. Νοιάζεται όμως για το αν είσαι δίπλα του, για το αν μπορεί να βασιστεί πάνω σου, για το  αν η αγκαλιά σου είναι ορθάνοικτη γι αυτό, για τον χρόνο που του αφιερώνεις και για τα παιχνίδια που παίζετε παρέα, για τα εφόδια της ψυχής που του έχεις δώσει ώστε να πορευτεί στην ζωή!

Και η ζωή η ίδια σε κρίνει για το κατά πόσο κατάφερες να δημιουργήσεις έναν σωστό συνδυασμό ανθρώπου! Ναι, ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ! Γιατί θα πρέπει να δημιουργήσεις έναν συνδυασμό ανθρώπου που είναι σωστός μέσα του, σωστός για τον ίδιο, αλλά και σωστός εξωτερικά, σωστός για την κοινωνία! Είναι μια χρυσή τομή που καλείσαι σαν γονιός να βρεις! Ειναι τόσο δύσκολο και συνάμα τόσο Θεάρεστο να καταφέρεις να φτιάξεις έναν ακέραιο, σωστό, υγιή αλλά το κυριότερο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ άνθρωπο!

Γι αυτό ας σταματήσουμε να αναλωνόμαστε σε μίζερες μεταξύ μας αναμετρήσεις! Το αν είσαι καλή μάνα ή όχι, δεν θα το κρίνει καμιά άλλη παρά μόνο η ζωή και το ίδιο σου το παιδί. Και αν νομίζεις ότι τόση ώρα σου κάνω κήρυγμα, απλά λέω δυνατά τις σκέψεις μου και μοιράζομαι την πεποίθησή μου ότι αν δεν απενοχοποιηθούμε από αυτά τα κούφια στεγανά, θα συνεχίζουμε να χάνουμε το στόχο μας που είναι η ευτυχία των παιδιών μας.

Photos via Pinterest



37 σχόλια:

  1. Μα τι σ' έπιασε, βρε Μαχούλα μου, κι έγραψες τέτοιο κατεβατό μες στα μαύρα τα μεσάνυχτα ;;;; Σ' εκνεύρισε κανένας ;;;

    Θα επανέλθω το πρωί (μεσημέρι δικό σας) με εκτενέστερη απάντηση, αλλά το σύντομο σχολιό μου για τώρα είναι το εξής: η αξία της γνώμης κάποιου έγκειται 100% στον αποδέκτη της.

    Καληνύχτα και φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γλυκιά μου Μάχη,μην αγχώνεσαι κοριτσάκι μου..εσύ θα δείς βαθιά μέσα σου αν είσαι όπως λες καλή μανούλα,,κανείς άλλος δεν μπορεί να σε κρίνει..εμείς είμαστε κριτές του εαυτού μας,,έχουμε την αυτογνωσία να νιώθουμε ότι τα παιοδιά που φέραμε στον κόσμο.έχουν αν μη τι άλλο αγάπη,στοργή,τρυφερότητα και ότι παίρνουν την σωστή αγωγή και να γίνουν καλοί ανθρωποι..κάνε τους μια αγαλίτσα και θα δείς τον εαυτό σου μέσα στα ματάκια τους..σου στέλνω την αγάπη μου και άπειρα φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όπως τα λες Μάχη!!!
    φαντάσου, οι γυναίκες που απέκτησαν τα παιδάκια τους ή που το παλεύουν ακόμα΄(όπως εγω) όχι με τον ''φυσιολογικό'' γνωστό ευχάριστο τρόπο αλλά με εξωσωματική, τότε αυτές πρέπει να πάνε να κρυφτούν, πιάσανε πάτο του ''χάρακα'' της μητρότητας...
    Δεν ακούω τίποτα- Δεν με νοιάζει τίποτα- είμαι ελεύθερη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τον έχω ζήσει και αυτόν τον εφιάλτη, μπορει όχι προσωπικά αλλά απο πολύ κοντά. Ξέρω πως είναι να περιμένεις στην αναμονή, να κάνεις ενέσεις σε συγκεκριμένες ώρες και δοσολογίες, να σε κοιμίζουν για να πάρουν τα ωαρια και να ανυπομονείς για την εμβρυομεταφορά και μετά επι 2 εβδομάδες να μην σε χωράει ο τόπος...κάνοντας αγωγή με ορούς στον αιματολόγο μου για να πάει καλά η εγκυμοσύνη της ταλιμπανούλας, γνώρισα μια γυναίκα 40+, ήταν η 12η εξωσωματική της και επιτέλους για πρώτη φορά μετά απο πάνω από μια δεκαετία προσπαθειών είχε φτάσει κοντά στην αυχενική. Αυτή η κοπελα παράλληλα με την προσπάθεια της είχε μπει σε λίστα για υιοθεσία και λιγο πριν τελικά μείνει έγκυος, την ενημέρωσαν για να ξεκινήσει την διαδικασία της υιοθεσίας. Δεν την σταμάτησε την διαδικασία. Με διαφορά κάποιων μηνών θα αποκτούσε ένα βιολογικό και ένα υιοθετημένο παιδί. Το ότι το ένα θα ήταν ''ξένο'' και το άλλο με εξωσωματική, την κάνει λιγότερο μανα;;; ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ!

      Διαγραφή
  4. για μενα καλη μαμα ειναι αυτη που προσπαθει να κανει το καλυτερο για το παιδι της.δεν μπορω να καταλαβω αυτες τις συγκρισεις μεταξυ φυσιολογικου τοκετου και καισαρικης,ή θηλασμου και φορμουλας.σιγουρα δεν ειναι αυτα που κανουν καλη μια μαμα.Μην μπαινεις σε αυτην την διαδικασια .με το καλο να ερθει το μωρακισου και χωρις αγχος ολα θα γινουν!!!φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα Μάχη... κάπου εκεί μέσα σε όλο αυτό τον ειρμό των σκέψεών σου ήμουν κι εγώ να σου κρατώ το χέρι... και μέσα από αυτό να περνούνε και οι δικές μου σκέψεις και τα δικά μου πιστεύω! Τελικά το πόσο καλή μάνα είναι κάποια θα φανεί μόνο μέσα στον χρόνο και μόνο εκ του αποτελέσματος. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του (μιλάω φυσικά για τα βασικά, ύπνος, διατροφή κτλ) με βάση τις εποχές, την οικογένειά του, την ανατροφή του. Επιτρέψτε μου να είμαι, λοιπόν, κι εγώ πλέον απενεχοποιημένη και να δηλώνω ότι έδωσα στο παιδί μου μητρικό γάλα που έβγαζα από θήλαστρο μόνο για δύο μήνες, δεν το πήρα στο κρεβάτι μου να το κανακεύσω, υπάρχουν στιγμές που δεν της κάνω όλα τα χατήρια, έστω κι αν κλαίει, της δίνω σοκολάτα και μπισκοτάκια.... αλλά νομίζω ότι το αποτέλεσμα με δικαιώνει! Γιατί τελικά άλλα είναι αυτά που θα την κάνουν σωστό άνθρωπο!!! Ποιοτικός χρόνος, αγάπη, εμπιστοσύνη, ελευθερία, ηθικές αξίες και τα όρια! Αυτά πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας και αύριο μεθαύριο να απαιτήσουμε το βραβείο της καλύτερης μάνας! Μάχη μου σε φιλώ και χάρηκα πολύ για την γνωριμία ειλικρινά! Κάλη Ανθομέλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και εγω χάρηκα πολυ! θα τα λέμε εμείς!

      Διαγραφή
  6. Αχ!!! Και πάλι αχ!!! Πόσες φορές δεν έκλαψα, πόσες φορές δεν αισθάνθηκα -και τώρα ακόμα- άχρηστη επειδή δεν θήλασα μέχρι τελικής πτώσεως, επειδή δεν μπορώ να τρέχω σε όλα τα παιδικά happenings, δραστηριότητες, επειδή δεν μπορώ να γράψω το παιδί στο ιδιωτικό προνήπιο. Κι εγώ την μεγάλη μονο 3 μήνες τη θήλασα, γιατί δεν δεχόταν να φάει από μένα και περνούσαμε τις μέρες μας κλαίγοντας κι οι δυο μαζί. Στο τέλος ξεκίνησα το ξένο γάλα και ησυχάσαμε. Είχα πάθει κι εγώ υπερθυρεοειδισμό μετά την πρώτη γέννα και αυτό τα έμπλεκε ακόμα περισσότερο, αφού είχε ανεβάσει τιμές και το μωρό και δεν ήξερα τι να κάνω. Τα ίδια στον ύπνο, γιατί με τον άντρα μου επιλέξαμε να μάθει να κοιμάται μόνη της, εκεί γύρω στο χρόνο, με αποτέλεσμα να κλαίει για κανένα δεκάλεπτο. "Γιατί αφήνεις έτσι το παιδί, δεν το λυπάσαι, πώς το αντέχεις..." και τα λοιπά. Εντάξει στο δεύτερο, πάντα είσαι πιο συνειδητοποιημένη, βασικά γιατί ξέρεις τι σου γίνεται. Και πάντα τα συναισθήματα είναι πιο ήπια, ακόμα κι ο θηλασμός ευκολότερος. Όμως τι να γίνει, κάποιες από εμάς δεν έχουμε τη δυνατότητα να μείνουμε χρόνο ολόκληρο στη δουλειά, γιατί η δικηγορία αν δεν δουλέψεις, δεν σε θρέφει κι έτσι, αναγκαστικά θα κόψεις και το θηλασμό νωρίτερα και θα κοιτάξεις να ξεκουράζεσαι κι εσύ το βράδυ, κάποια στιγμή. Και θεωρώ ότι είναι πιο υγιές να δώσεις στο παιδάκι λίγη σοκολάτα , αντί να του τη στερείς, και μόλις βρεθεί μόνο του να μην σταματάει να τρώει, κρυφά από σένα. Το βραβείο της καλής μαμάς, θα μας το δώσουν τα παιδιά μας, όταν γίνουν άνθρωποι ελεύθεροι και χρήσιμοι για τους γύρω τους. Μην στεναχωριέσαι λοιπόν Μάχη μου. Να ξέρεις ότι σε θαυμάζω, για την επιμονή σου, για το πόσο ασχολείσαι με το κοριτσάκι σου, για τη δημιουργικότητά σου, ακόμα ακόμα και για την ειλικρίνειά σου. Απόλαυσε αυτές τις τελευταίες εβδομάδες μέχρι το αγοράκι σου να έρθει και να ακούς πάντα την καρδιά σου, γιατί η καλύτερη συνταγή της ανατροφής, ειναι η αγάπη. Σε φιλώ γλυκειά μανούλα!! Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οτι και να ακουσειs, οτι και να σου πουν μην αλλαξειs τιs αποψειs σου. Συμφωνω απολυτα. Φιλακια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όσο αφορά το θηλασμό, καταλαβαίνω και εκτιμώ όσες μανούλες προσπάθησαν και δεν τα κατάφεραν. Δεν καταλαβαίνω όσες δεν προσπάθησαν καθόλου, όσες έδωσαν συμπλήρωμα από την 1η μέρα, συνειδητά, επειδή δεν τους άρεσε η ιδέα του θηλασμού. Δυστυχώς έχω στο φιλικό μου περιβάλλον αρκετές που υποστήριξαν τη θέση τους στο να μη θηλάσουν ούτε τις πρώτες μέρες. Αυτό δεν μου κάθεται καλά.. το παιδί δεν μπορεί να σου πει αν προτιμάει το θηλασμό ή τη φόρμουλα! Δεν γνωρίζει τι είναι καλύτερο.. Βέβαια, ακόμα κι αν δεν θηλάσει μια μαμά εννοείται ότι μπορεί να κάνει το παιδί της ευτυχισμένο! Εννοείται ότι μπορεί να υπάρξει καλύτερη μαμά για τα παιδιά της από κάποια άλλη. Και ναι, αυτό όπως σωστά λες θα το κρίνει ο χρόνος και τα παιδιά μας σε πολλά χρόνια από τώρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. O θηλασμός είναι μόνο μια έκφανση της αέναης αυτής διαμάχης, απλα τον ανέφερα γιατί είναι το πιο κραυγαλέο παράδειγμα, τουλάχιστον απο όσα έχω διαβάσει. Εχω ακούσει μέχρι και μάνα που δήλωσε ότι δεν θα θηλάσει γιατι θέλει να καπνίσει! και εμένα μου κακοφάνηκε εκείνη την ώρα αλλά τελικά επειδή πιέστηκε κυρίως απο σόι θήλασε αλλά κάπνιζε κρυφά! αυτό τώρα πόσο καλό είναι; αυτο που θέλω να τονίσω είναι πόσο άδικο και ηλίθιο είναι για όλες μας να συγκρινόμαστε έτσι, γιατί οκ κάπου θα υπερτερώ εγώ και κάπου εσύ. Άκρη δεν βγαίνει και δεν έχει και καμιά σημασία να βγει δηλαδή γιατι το ζητούμενο είναι η ευτυχία και η σωστή διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών μας και τελικά μόνο αυτά θα κρίνουν.

      Διαγραφή
  9. Θεωρώ πως η ισότητα κι ο φεμινισμός μόνο κακό μας έκαναν.
    Γιατί εν τέλει στις δουλειές του σπιτιου και στο μεγάλωμα των παιδιών προστέθηκε και η εξωτερική δουλειά χωρίς να αλλάξει τίποτα.
    Οι άντρες στην καλύτερη περίπτωση άντε να βοηθήσουν .. αλλά λίγο.. μη χάσουν και τα εύσημα του πατέρα αφέντη ..
    Κι αγωνίζεσαι να αναθρέψεις τα παιδιά σου μέσα στον λιγοστό χρόνο της παρουσίας σου στο σπίτι και σε τρώει η αγωνία για τα λάθη, τις παραλείψεις και τον ανύπαρκτο χρόνο που έχεις σαν μάνα.
    Ειλικρινά δεν ξέρω καν αν πλησιάζω τον όρο "καλή μάνα".....
    Καλή εβδομάδα Μάχη μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μάχη,πιστεύω πως όλες οι μανούλες προσπαθούν το καλύτερο για τα παιδιά τους και καλό θα ήταν να μην τις κρίνουμε για τις επιλογές τους.
    Αν κάποια είναι σωστή μανούλα δε φαίνεται από το αν θήλασε ή αν γέννησε στο καλύτερο μαιευτήριο,ή αν έκανε επισκληρίδιο,γι'αυτό μη σκοτίζεσαι με τέτοια πράγματα και κοίτα να χαίρεσαι την κάθε στιγμή που περνάει. Φιλάκια και να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μαχούλα, δεν έχεις και άδικο, ίσως είναι υπερβολικό όλο αυτό, έτσι όπως προκύπτει!
    Αλλά να ξέρεις πως ξεκίνησε με τις καλύτερες των προθέσεων. Την υγεία της μητέρας και του βρέφους. Δηλαδή οφέλη φυσιολογικού (εναντίον καισαρικής-χειρουργείου) και οφέλη θηλασμού (εναντίον έτοιμου γάλακτος,μπιμπερό,καρκίνου του μαστού και δε συμμαζεύεται). Θα μπορούσαμε να το πούμε ΙΔΕΑΤΟ. Κάποιες τα ονειρεύονται λοιπόν (πάντοτε έπειτα από λίγη ή περισσότερη πλύση εγκεφάλου) και πασχίζουν γι' αυτά. Και μέχρι εκεί. Υγεία πάνω απ' όλα. Γιατί η υπερβολική αγωνία και η... ψύχωση είναι ό,τι χειρότερο.

    Ξέρω ότι σε πλήγωσε αυτή η διαδικασία, αλλά είμαι 100 τα 100 σίγουρη ότι έκανες το καλύτερο.
    Είσαι φοβερή μάνα! Μέσα από το μπλογκ μοιράζεσαι μαζί μας την αγάπη σου για την κόρη σου, βλέπω πόσο πολύ ασχολείσαι με την ταλιμπανούλα και έχω πάθει πλάκα!!

    Όσο για το παρακάτω κομμάτι
    "Γιατί τελικά ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να σου απονέμει αυτόν τον τίτλο είναι το ίδιο σου το παιδί αλλά και η ίδια η ζωή!" μακάρι να ήταν αληθινό, αλλά είναι εντελώς θεωρητικό.
    Τα παιδιά μας πέφτουν σε λάθη όταν μας κρίνουν και ειδικά στην εφηβεία, και η ζωή (ελπίζω να μην εννοείς το φιλικό,συγγενικό,επαγγελματικό,κοινωνικό περιβάλλον) είναι πολύ μικρή για να σε κρίνει. Φρόντισε όπως λες να είσαι εκεί με όλο σου το είναι, με το τεράστιο χαμόγελό σου και τις ματάρες σου, και δε χρειάζονται τίποτε άλλο τα τρυφερούδια σου ( αλήθεια, τώρα θα ανοίξεις άλλο μπλογκ για το μαχαραγιο ή θα τροποποιήσεις το υπάρχον ; )

    Γενικότερα, το θέμα έχει ψωμί, το έχω κι εγώ κατανού, αλλά αν γράψω τώρα θα σπάσω κόκκαλα, γι' αυτό και το αναβάλλω...
    Σε φιλώ πολύ πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι σίγουρη ότι όλο αυτό ξεκίνησε με τις καλύτερες των προθέσεων για μητέρα και παιδί! αυτό που λέω είναι ότι στο δρόμο αφενός έγινε εκμεταλλεύσιμο από κάποιους και μέσο κατακραυγής ή επιβράβευσης από κάποιες μαμάδες ενώ δεν θα έπρεπε να στεκόμαστε μόνο σε αυτά! σαφώς και καλο θα ήταν να συλλαμβάνουμε όλες εύκολα και γρηγορα, να γεννάμε φυσιολογικά και να θηλάζουμε όσο μπορούμε, αλλά δεν είναι μονο αυτά που κάνουν μια μάνα ΜΑΝΑ. Και όταν λέω η ζωή θα κρίνει, δεν εννοώ τον κλειστό περίγυρο του καθενός, εννοώ ότι θα κριθούμε εκ του αποτελέσματος απο το τι ανθρωπο εχουμε φτιαξει και παρααδώσει στην κοινωνία. Να είναι άνθρωπος τόσο για τον ίδιο όσο και για την κοινωνία. Γιατί τι να το κάνω να φτιάξω έναν άνθρωπο που είναι τελειος για τον εαυτό του αλλά εγωιστής και παρτάκιας? ή αντίστοιχα τι να το κάνω αν το παιδί μου γίνει δοτικό και γίνεται χαλί να το πατήσεις αλλά μέσα του δεν αισθάνεται ευτυχια?

      Διαγραφή
  12. Εννοείται πως δεν κρίνεται το πόσο καλή μαμά είσαι απο το αν θήλασες, γέννησες σε ιδιωτικό μαιευτήριο ή το παιδί σου πάει σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό. Εννοείται πως δεν κρίνεται απο αυτό.

    Κι εγώ θήλασα μέχρι 3 μηνών, δεν ξερω γιατί αλλά το αριστερό μου στήθος σταμάτησε απο μόνο του να παράγει γάλα. Ηταν σαν να ειχα κανει μαστεκτομή το δεξί τούμπανο και το αριστερό στο τίποτα κι έτσι σιγά σιγά σταμάτησα...Γέννησα σε ιδιωτικό μαιευτήριο γιατί τότε αρχικά είχα χρήματα, δεν ήθελα να έχω συνέχεια το μωρό μαζί μου και (πείτε με ρατσίστρια) δεν ήθελα να ξεγεννά δίπλα μου κάποια τσιγγάνα. Τέλος όσον αφορά τους παιδικούς σταθμούς φυσικά και υπάρχουν ιδιωτικοί που βλέπεις παρόλαυτα δυστυχισμένα παιδιά κι αυτό γιατί η ευτυχία προέρχεται απο το σπίτι, δεν πα να βάλεις το παιδί σου στο ακριβότερο σχολείο... αν δεν περνά καλά στο σπίτι, αν δεν νιώθει ασφάλεια κι αυτοπεποίθηση δεν πρόκειται να εξελιχθεί.

    Καμία γυναίκα δεν πρέπει να αναλώνεται σε τέτοιου είδους σκέψεις, η κάθε μία ξέρει καλύτερα τι είναι σωστό για το παιδί της και τι όχι, όπως άλλωστε για όλα στη ζωή, έτσι δεν είναι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Συμφωνω στο οτι ειμαστε και σκληρες και κομπλεξικες... Η μητροτητα σε συνδυασμο με ολα τα αλλα που πρεπει να φερουμε σε περας ειναι ολα μαζι τοσο δυσκολα, και γιαυτο ακριβως θα επρεπε η μια να στηριζει την αλλη... Το μονο σιγουρο ειναι οτι η καθε μαμα κανει οτι καλυτερο μπορει... Η καθεμια ειναι διαφορετικος ανθρωπος και θα φτιαξει διαφορετικους ανθρωπους... Αλλιως θα ειματσαν ολοι ιδιοι και θα ηταν τοσο φριχτα βαρετη η γη!! Με το καλο μικρη μου και οτι θελησεις να το καταφερεις θα το καταφερεις!!! Χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αγαπητή Ταλιμπανούλα

    συμφωνώ με όλα όσα λες!Είναι τρομερό το πόσο εύκολα πετάμε πράγματα στους άλλους... εγώ θήλασα πολύ και θηλάζω βασικά το τρίτο μου παιδί, από τοκετούς έχω κάνει όλα τα είδη (χιχιχιχιχι εκτός από αυτόν στο σπίτι) ξεκινώντας με καισαρική, αλλά ποτέ δεν την είπα σε άλλη μαμά για τις επιλογές της και το θεωρώ και τρομερή αγένεια, γιατί ακριβώς ποτέ κανείς μας δεν ξέρει τι κρύβεται από πίσω...
    Τη μόνη αντίδραση που έχω σε τέτοιες συζητήσεις έχουν να κάνουν με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που για τους δικούς τους λόγους, δεν στηρίζουν τις γυναίκες σε πολλά θέματα όπως ο θηλασμός που αναφέρεις... και το λέω γιατί αν δεν ερχόταν ο παιδίατρος μας να μου πει ότι το πρώτο μου παιδί τρώει καλά και ότι δεν υπάρχει θέμα, μάλλον κι εγώ δεν θα είχα καταφέρει να θηλάσω όσο ήθελα...ακόμη και στο δεύτερο το τι άκουσα στο μαιευτήριο ήταν φοβερό...με λίγα λόγια δεν αντέχω πια τα ψέμματα που μας λένε και το γεγονός ότι πατάνε στην ευαισθησία της φάσης που βρισκόμαστε...κατά τ'άλλα γούστο καπέλο του καθενός το τι θα κάνει...

    Όσο για το πόσο καλές μάνες είμαστε φαίνεται μάλλον περισσότερο σε άλλα θέματα της καθημερινότητας και όχι στο πόσο θηλάσαμε... και τι πάει να πει και καλή μάνα; η κάθε μάνα είναι καλή για το παιδί της... όχι για του γείτονα το παιδί...και επιπλέον δεν υπάρχει τελειότητα, οπότε και λάθη κάνουμε και στραβά, αλλά και τόσα άλλα καλά...

    :) Σταυρούλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. άσχετο: συγνώμη για τη σύνταξη στην αρχή της δευτερης παραγραφου...χαχαχαχαχα :)))

      Διαγραφή
  15. Μάχη μου το έχω πει και το έχω γράψει σε blogs πολλές φορές, το αν μια μαμά θήλασε ή όχι, ή αν γέννησε φυσιολογικά ή με καισαρική δεν την καθιστά καλύτερη η χειρότερη από τις άλλες. Σαφώς η χορήγηση ξένου γάλακτος βρήκε πρόσφορο έδαφος στην επαγγελματική απελευθέρωση της γυναίκας, αλλά και οι εταιρείες με τη σειρά τους πήραν το θέμα και το τράβηξαν από τα μαλλιά για λόγους κέρδους. Δεν είναι τυχαίο πλέον ότι μια ολόκληρη γενιά γυναικών δεν θήλασε και ότι η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας από μωρό που τρώει είναι με το μπιμπερό και όχι με το στήθος. Από την άλλη δεν μπορώ τις υστερίες που παθαίνουν οι γυναίκες που θηλάζουν και που ξαφνικά τα ξέρουν όλα και ειρωνεύονται όσες δεν τα κατάφεραν. Ηρεμία χρειάζεται Μάχη μου και όχι άγχος για το θέμα, είτε του θηλασμού είτε του τοκετού. Και εάν θέλεις τη γνώμη μου και μια σύμβουλο θηλασμου: δεν θεωρώ ότι είναι μόδα των καιρών, εμένα με έσωσε, με βοήθησε απίστευτα, με χαλάρωσε και με ηρέμησε. Χωρίς αυτήν δεν θα τα είχα καταφέρει να θηλάσω έως και σήμερα, της οφείλω πολλά. Τέλος πάντων για να μην σε κουράζω, πιστεύω οτι όπως όλα τα πράγματα στην ανατροφή του παιδιού, έτσι και το πώς θα τραφει είναι θέμα επιλογής της μαμάς, χωρίς όμως η κάθε επιλογή να καθιστά την.."μαμαδοσύνη" μικρότερη ή μεγαλύτερη! Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τι να σου πω τώρα? Με βρίσκεις όχι απόλυτα σύμφωνη με αυτά που λες αλλά είναι λες και τα σκεφτόμασταν παράλληλα την ίδια στιγμή. Θα εκφράζομουν πιο διαφορετικά με όλα αυτά περί θηλασμού και τοκετού και περί καλής μανας αλλά θα παρεξηγηθΩ...βασικά θα έλεγα κακή λέξη... :) Όσο κοιτάω το παιδάκι μου και βλέπω ότι είναι ευτυχισμενο δεν με νοιάζει τι λέει οποιοσδήποτε άλλος. Η ουσία μετράει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μάχη μου, έγραψες... Κυριολεκτικά και μεταφορικά! Την ίδια άποψη έχω κι εγώ επί του θέματος... Τα παιδιά μας είναι αυτά που θα πουν (το εύχομαι δηλαδή) ότι υπήρξαμε καλές μανούλες!
    Το ότι ο μητρικός θηλασμός "πλασάρεται" τα τελευταία χρόνια για τους λόγους που γράφεις ισχύει. Ωστόσο, από την δική μου εμπειρία το λέω, είμαι υπέρ του θηλασμού, εξάλλου είναι αυτό που έρχεται από τη Φύση! :)
    Φιλιά πολλά γλυκιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Μαχούλα μου δεν ξέρω τι να πω ειλικρινά παρακουλουθώ και σένα και αλλές φίλες μας στη γειτονιά που γεννούν και μεγαλώνουν τα παιδάκια τους σήμερα και κατά καιρούς θιγούν με προβληματισμό ανάλογα θέματα!Φυσικά και όλες οι γυναίκες έχουν δικαίωμα στο φυσιολογικό τοκετό και αναμφισβήτητα ο μητρικός θυλασμός είναι ευεργητικός!Όλα αυτά είναι σχετικά και πολλές φορές για τους δικούς μας προσωπικούς λόγους κάνουμε επιλογές για τις οποίες δεχόμεθα κριτική.Οι άνθρωποι που κάνουν μόνιμα κριτική για τους άλλους είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν κάνει ποτέ αυτοκριτική!Είναι εκείνοι που έχουν άπλετο χρόνο να ασχολούνται με τις επιλογές των αλλών θεωρώντας πως η δική τους ζωή είναι στη σωστή τροχιά και έχουν τον έλεγχο!!!
    Λυπάμαι για αυτό που θα πω αλλά δεν ελέγχουμε τίποτα,και ξέρεις Μάχη μου αυτό το θέμα με τους ξερόλες και των μη ειδικών στα θέματα της ανατροφής των παιδιών συνεχίζεται και μετά
    πχ στο πόση ελευθερία πρεπει να εχουν τα παιδιά,τι θα φορέσουν,φροντιστήρια,ξένες γλώσσες,πιάνα,δραστηριότητες,μεταπτυχιακά....................................!!!!!Σήμερα απλά θα καταθέσω την εμπειρία μου και πως βίωσα μέχρι τώρα τη μητρότητα κάνοντας φυσικά και λάθη από τα οποία έχω απενοχοποιηθεί και δεν με αφορά η κακοπροαίρετη κριτική των αλλών,η μόνη κριτική που με αφορά είναι του παιδιού μου που είναι πλέον σε ηλικία που μπορούμε να μιλήσουμε για αυτά τα θέματα.Στα 21 του πήρα το ωραιότερο δώρο μητρότητας όταν με πήρε τηλέφωνο απο την Αμφισσα που σπουδάζει για να μου πει πω είναι υπερήφανος για τον τρόπο που τον μεγαλώσαμε και τις αξίες που του διδάξαμε!!!(κλάμα, έλιωσα η μάνα )
    Χαίρομαι που με αξίωσε ο Θεός να γίνω η μάνα του,αγαπώ έμενα για τα σωστά και τα μη σωστά και φυσικά αγαπώ και εκείνον που μου έδειξε πτυχές του εαυτού μου που δεν θα γνώριζα διαφορετικά!!!αγάπη,στήριξη.εμπιστοσύνη,όρια είναι αυτά που μας κάνουν ετυχισμένους γιατί όχι και αυτά!Όλα τα υπόλοιπα είναι το μέσο ή η διαδικασία που φαίνεται πως πολλοί εγκλωβίστηκαν στη διδικασία και όχι στην ουσία!!!
    Σου εύχομαι με το καλό να έρθει το μωράκι σου στο κόσμο και καταλαβαίνω από αυτά που γράφεις και κάνεις πως με όποιο τρόπο και να γεννήσεις και όσο και να θηλάσεις,έχεις Μάχη μου μια καρδιά γεμάτη αγάπη και αυτός είναι ο καλύτερος οδηγός που έχεις!!!!
    φιλάκια σούπερ μαμούλα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ειναι οπως τα λες. Πραγματικα δεν ξερω ποια θεωρειται καλη μαμα. Ολα αυτα τα ερωτηματα που εθεσες ειναι σωστα. Ποιος μπορει να απαντησει παρα το ιδιο το παιδι οσο μεγαλωνει ή ο χαρακτηρας του? Ομολογω πως εχω μπει σε διαδιακασια να κρινω αλλη μαμα οταν πχ μπηκα σπιτι της και ηταν μες τη βρωμα, σκονη, ψιχουλα, το παιδι βρωμικο, κλπ. Ελα ομως που η μαμα αυτη το κοιτουσε, του μιλουσε, το φροντιζε με τοση αγαπη και το παιδι αυτο ηταν ευτυχισμενο και χαρουμενο. Γι'αυτο λοιπον ας μην βιαζομαστε να κρινουμε, για να μην κριθουμε. Οπως πολυ σωστα ειπες, εμεις οι γυναικες ειμαστε σκληρες.

    Προσωπικα εχω αναρωτηθει πολλες φορες αν ειμαι καλη μαμα κυριως μετα απο τσακωμο με τα τεκνα μου, ο οποιος με εχει βγαλει εκτος ορίων. Ομως οταν με περισσια χαρα χαριζουν οικιοθελως τσαντες με ρουχα και παιχνιδια τους, οταν θελησουν να κατσουμε σπιτι να κανουμε παρεα στη γιαγια που ειναι μονη αντι να παμε κουνιες ή αποτρεψουν εναν παιδικο τσακωμο στις κουνιες, τοτε ναι, τοτε αισθανομαι πως εχω κανει κατι καλο(με το μπαμπα τους φυσικα-μην παρουμε ολα τα ευσημα).
    Γι'αυτο Μαχουλα μου να εισαι σιγουρη πως εισαι και θα εισαι μια υπεροχη μανουλα γιατι εχεις αξιες, παιδεια και μια καρδια που ξερει ν'αγαπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Καλησπέρα εγκυούλα! Μόνες μας μπαίνουμε σ' αυτόν τον ανταγωνισμό και μόνες μας πρέπει να βγούμε. Ενάντια σε όλες τις διαφημιστικές καμπάνιες και κοιτώντας μόνο το καλύτερο για εμάς και τα παιδιά μας! Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Έχεις δίκιο Μάχη μου, οι γυναίκες μπορούμε να γίνουμε πολυ σκληρές μεταξύ μας. Δυστυχώς γύρω μας πολλά τα παραδείγματα. Λες και υπάρχει διαγωνισμός για το ποια θα αναδειχθεί η καλύτερη μάνα της δεκαετίας! Και εντάξει αν κάποια θέλει να συμμετέχει σε αυτό οκ κανένα πρόβλημα, υπάρχουν όμως και κάποιες που δεν θέλουν να μπουν σε αυτή τη διαδικασία!
    Τέλος πάντων κατα τη γνώμη μου το μονο που μας κάνει καλές ή κακές μανουλες ειναι η αγάπη που δίνουμε στα παιδιά μας. Δεν εχει σημασία ούτε ο τοκετός ούτε ο θηλασμος, ούτε αν γυρίζει κάποια στη δουλεια της...
    Δηλαδή εγω επειδή γέννησα με καισαρικη και γύρισα στους 3 μήνες στην εργασία μου ειμαι χάλια μαμα? Ή μήπως το έσωσα επειδή θηλαζω? μπααααα δεν θα μπω σε αυτή διαδικασία! Θα απολαυσω τις στιγμές αγκαλια με το μπουριτάκι μου και δεν πειράζει ας μην ειμαι καλή μάνα για μερικούς!
    Πολλα φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι τοσο ευρεως διαδεδομενος αυτος ο ανταγωνισμος που στο εξωτερικό υπάρχει πλεον ο ορος mompetition. Εννοείται ότι θα απολαύσεις κάθε στιγμή με το μπουριτάκι σου και αρκει που θα εισαι η τελεια μαμα για αυτό το μικρό πλασματάκι και για όσα άλλα σου στείλει ο Θεός!

      Διαγραφή
  22. Mία μάνα που αγαπά και αναρωτιέται με τις όποιες ενοχές, εάν είναι καλή μάνα, προσπαθώντας να κάνει το καλύτερο για το παιδί της με όσα γνωρίζει και όσα της λέει η καρδιά και το ένστικτό της, είναι καλή μάνα.

    Δεν υπάρχει τέλεια μάνα, όπως δεν υπάρχει τέλειος άνθρωπος!

    Υπάρχει μάνα που νοιάζεται, φροντίζει, αγαπά και είναι στήριγμα για το παιδί της και η δική του αγκαλιά και το ευτυχισμένο πρόσωπό του, είναι η επιβεβαίωση.

    Μου θυμίζει τόσο εσένα από όσα γράφεις.
    Σε φιλώ! :)



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Με εξαίρεση την γέννα στο σπίτι και το χωράφι που ανέφερες, έχω την αίσθηση ότι όλα τα υπόλοιπα τα έχω δοκιμάσει. Έχω 3 καισαρικές στο ενεργητικό μου εκ των οποίων η μία ήταν σχεδόν γέννα, έχω θηλάσει και δεν έχω θηλάσει και θα συμφωνήσω σε όλα μαζί σου, ότι όλες οι επιλογές δεν κάνουν καμία από εμάς καλύτερη ή χειρότερη μαμά συγκριτικά με κάποια άλλη. Είμαι επίσης ανεκτική στο θέμα του θηλασμού, γιατί υπάρχουν περιπτώσεις που οι συνθήκες....δεν το επιτρέπουν. Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι έχω κουραστεί επίσης από όσα διαβάζω, άρθρα με συμβουλές που στην πραγματικότητα στην καλύτερη προμοτάρουν την άποψη της εταιρείας προϊόντων. Γέννα/γάλα/θηλασμός/πώς έκοψε την πάνα, πιπίλα και κουλουπού, κουλουπού. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν αναφέρομαι στα ιατρικής φύσεως κείμενα, ούτε σε προσωπικές σκέψεις που αναρτούν κάποιες μαμάδες. Δεν υπάρχει μαγική συνταγή Μάχη μου. Δεν υπάρχουν τέλειες μαμάδες. Υπάρχουν όμως γονείς που προσπαθούν, που μαθαίνουν από τα λάθη τους και τα επαναπροσδιορίζουν. Ως μαμά αγωνιώ για πάρα πολλά πράγματα που αφορούν τα παιδιά μου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν νιώθω ότι είμαι σε θέση να κρίνω κάποια επειδή δεν θήλασε ή επειδή εργαζόταν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Δεν θα μπορούσα να τα είχα περιγράψει καλύτερα Μάχη μου (ή μαμούλα για να στο ξαναθυμίσω τώρα που δεν το ακούς πιά). Εγώ δηλαδή με 3 καισαρικές θα έπρεπε να είμαι από τις χειρότερες άσχετα αν παρόλα τα προβλήματα έκανα τρία παιδάκια εκεί που οι γιατροί θα σταματούσαν στο ένα .Όσο για το θυλασμό ήμουν από τις τυχερές που θήλασα όλα μου παιδιά πολλούς μήνες και με μεγάλη ευκολία, χωρίς όμως και να κάνω κάτι το ιδιαίτερο. Θα συμφωνίσω πως κάθε μανούλα κάνει ότι καλύτερο νομίζει για τα παιδιά της.Ομολογώ όμως ότι εκνευρίζομαι με τους γονείς εκείνους που βάζουν την καλοπέραση τους πάνω από όλα και αφήνουν μονίμως τα πιτσιρίκια στη γιαγιά ή την νταντά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μάχη, η μεγαλύτερη απόδειξη του πόσο καλή μαμά είσαι είναι το παιδάκι σου! Άλλη μια είναι το blog σου.
    Όποιος διαφωνεί; Συγνώμη κιόλας αλλά χέστηκε η φοράδα στο αλώνι, που έλεγε και η γιαγιά μου!
    Υπάρχουν τέλειες μαμάδες! Για το/τα παιδιά σου εσύ είσαι η τέλεια μαμά. Τελεία και παύλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. αγάπη , αγκαλιά, φροντίδα, όνειρα και ένα γλυκό φιλί = η καλύτερη μαμά του κόσμου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. καλο θα ηταν καθε μανα να επικεντρωνεται στο παιδι της και μονο-αλλωστε εκ του αποτελεσματος θα κριθουμε!εχει ερθει το αποτελεσμα;οχι, εχουμε χρονια ακομα.....
    ζουμε σε καιρους που το lifestyle μας επιβαλλει εμμεσα απειρες συμπεριφορες και "τροπους" για να αναθρεψουμε ενα παιδι.και συμφωνω απολυτα με αυτο που αναφερεις:δηλαδη η μανα εξωσωματικης, ή η μανα καισαρικης ή η μανα υιοθεσιας, ειναι λιγοτερο μανα απ'την μανα που γεννησε χωρις τεχνητους πονους, επισκληριδιο και κρεβατι σε μαιευτηριο-ξενοδοχειο;
    χαλαρωσε, ζησε τις στιγμες αυτες με τα παιδακια σου-και αυτο που αγγιζεις, και αυτο που νιωθεις-και να θυμασαι οτι οταν η κορη σου σου λεει "σ'αγαπω", το εννοει, γιατι εισαι η μανουλα της και εισαι η καλυτερη του κοσμου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Βρε, Μαχούλα ... είπα θα ξαναπεράσω και σε ξέχασα !!! Καταραμένο Αλσχάιμερ !!!!! Σόρρυ, κοριτσάκι ! Τώρα άφησα ένα μήνυμα σ' ένα άλλο μπλογκ με το ίδιο θέμα και είπα: "Ιιιιιιιιιιιιι !!!! Ξέχασα ν' απαντήσω στην Μάχη !!!" κι ήρθα τρέχοντας !!!

    Ήθελα να πω, λοιπόν πως από την μεγάλη εμπειρία μου – γύρω στα 10 χρόνια – στα διάφορα διαδικτυακά μαμαδο-φόρα (Ελληνικά και μη-Ελληνικά), έχω καταλάβει ότι οι διενέξεις/διαφωνίες/ξεκατινιάσματα (πάρε όποια λέξη θέλεις) έχουν πάντοτε 2 μέρη τα οποία είναι εξίσου υπεύθυνα για αυτά: από την μια έχεις τον ΠΟΜΠΟ (την μαμά που θα πετάξει μια βλακεία, η κάθε μια για τους δικούς της λόγους – περιέργεια, απλή κατάθεση γνώμης, αμάθεια, προσωπική ανασφάλεια ή ακόμα και επί τούτου, γιατί θέλει να προκαλέσει φασαρία) κι από την άλλη τον ΔΕΚΤΗ (την μαμά που θα “σηκώσει το μπαλάκι” και θα απαντήσει στην βλακεία, η κάθε μια για τους δικούς της λόγους – παρανόηση κειμένου, απλή κατάθεση γνώμης, αμάθεια, προσωπική ανασφάλεια ή ακόμα και επί τούτου, γιατί θέλει να προκαλέσει φασαρία). Έτσι αρχίζει η φασαρία και γίνεται μετά το ... ... ... τριμπούρδελο (σόρρυ για τα ... γαλλικά μου) !!!

    Με άλλα λόγια, και για να μην μακρυγορώ, καλό είναι να έχουμε κατά νου ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να εκφέρει την γνώμη του για το ο,τιδήποτε. Αυτή η γνώμη δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια ΑΠΛΗ ΓΝΩΜΗ. Ιδιαίτερα στο χώρο του Διαδικτύου, όπου δεν υπάρχει face-to-face επαφή και δεν γνωρίζουμε ποιος είναι αυτός που την εκφέρει και για ποιον λόγο, μια τέτοια γνώμη δεν έχει καμία μα καμία απολύτως αξία, εκτός απ' αυτήν που θα της δώσουμε εμείς. Το να σηκώνουμε το γάντι και να απαντάμε σε ανυπόστατους χαρακτηρισμούς από αγνώστους ή να στεναχωριόμαστε και να παίρνουμε προσωπικά ο,τιδήποτε λέει ο κάθε άγνωστος είναι – κατά την γνώμη μου – εντελώς ανούσιο και ψυχοφθόρο. Η κάθε μια από μας κάνει τις επιλογές της κάθε μέρα ανάλογα με τις δικές της ανάγκες και τις ανάγκες της οικογένειάς της. Τελεία και παύλα. Είτε γεννάμε με καισαρική είτε με φυσιολογικό τοκετό στο σπίτι, στο χωράφι, στο αυτοκίνητο, στην πισίνα, στο βούρκο, πάνω στο βουνό ... είτε θηλάζουμε είτε όχι ... είτε τους λιώνουμε την τροφή μέχρι τα 5 (btw, εμένα ακόμα πρέπει κάποιος να μου καθαρίσει το ψάρι από τα κόκκαλα, αλλιώς δεν μπορώ να το φάω. Γιατρέ μου, είμαι καλά ; Χαχαχαχαχαχααα !!!) είτε τρώνε μπουκίτσες από 6 μηνών ... είτε εμβολιάζουμε τα παιδιά μας είτε όχι ... είτε τ' αφήνουμε στην μαμά μας/στον παιδικό/στην γειτόνισσα/στο δρόμο, τα κάνουμε γιατί έτσι εξυπηρετούνται οι ατομικές και οι οικογενειακές μας ανάγκες.

    Όσο για το πώς μετριέται η μαμαδοσύνη … … … χμμμμμμμ …. θα έλεγα με τον ίδιο τρόπο που μετριέται το νερό της θάλασσας ! Ή τ’ αστέρια στον ουρανό :-)

    Φιλιά από Αγγλία xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Μάχη μου γλυκιά, το αν είσαι καλύτερη ή χειρότερη μητέρα αυτό δεν έχουμε δικαίωμα καμιά μας να το κρίνει!!!!!!!! Όπως βέβαια ισχύει και για την καθεμιά μας που έχουμε βιώσει το θαύμα της μητρότητας. Θήλασα και εγώ την κορούλα μου για 8 μήνες, κάποιες φορές ταυτόχρονα με συμπλήρωμα, ωστόσο δεν αισθάνομαι ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη μανούλα από τις υπόλοιπες κοπέλες. Και γέννησα με καισαρική, αφού πρώτα πέρασα όλους τους πόνους της γέννας...... Αυτό δηλαδή με κάνει χειρότερη μάνα; Πολύ κακώς που υπάρχουν τέτοιες απόψεις και πολύ καλώς που βάζουμε όλες τις περιπτώσεις στο ίδιο καζάνι. Εσύ καλή μου μην ακούς κανέναν, όπως δεν έκανα και εγώ!!!!!!! Κλείσε τ΄αυτιά σου και προχώρα όπως πιστεύεις εσύ καλύτερα. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος, υπάρχει ο δικός μου, ο δικός σου, ο δικός της κ.λ.π. Πολλά φιλιά σε όλους σας!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Και ποια είμαι εγώ που θα σε κρινω:Ποια είσαι εσύ που θα με κρινεις:Αχ βρε Μάχη μου,ποσό σωστά τα λες.Μάνα δεν εισαι μόνο αν θησαυρός,αν έχεις γεννήσει φυσιολογικά...μάνα είσαι ιδανικό βρίσκεται εκεί για το παιδί σου,όταν κανεις το καλύτερο για αυτό.Και το αν είσαι δώσουν,μόνο το παιδί σου είναι άξιο να στο πει και να στο δείξει όταν μεγαλώσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...