Σελίδες

1.6.13

Μια βραδιά....στο Παίδων.

Είναι από αυτές τις βραδιές που τις περιμένεις σχεδόν όλη την εβδομάδα! Την εβδομάδα που τρέχεις και δεν προλαβαίνεις και λες γεμάτη αποφασιστικότητα: ''Την Παρασκευή θα κοιμίσω την μικρή και θα κάτσω να κάνω κάτι που με ευχαριστεί''! υπονοώντας το blogging φυσικά, απλά το αφήνεις έτσι, να πλανάται σαν μυστήριο γιατί σ αρέσει να έχει και λίγο σασπένς η ιστορία ακόμα και αν είναι μια ιστορία που διαδραματίζεται μεταξύ εσού του ιδίου (!!) και του .... εαυτού σου! Τοξότης γαρ...

Και τελικά έρχεται αυτό το Παρασκευόβραδο και οι μπαταρίες είναι εντελώς αφόρτιστες! Και πως να μην είναι όταν πέρα από την κούραση, υπάρχουν και οι λαχτάρες.


Πέμπτη βράδυ και παίζουμε με την ''Τένια'' πάνω στο διπλό πανύψηλο κρεβάτι μας. Πονάει αφόρητα η μέση μου και το βρήκα καλή ιδέα...τρομάρα μου! Πάνω στο παιχνίδι και στον ενθουσιασμό της, κάνει ένα τίναγμα προς τα πίσω, βάζει τα χεράκια της να στηριχτεί στο κρεβάτι αλλά προφανώς είναι στην πολύ άκρη του κρεβατιού....και ξαφνικά την βλέπω με τα πόδια στον αέρα να κάνει διπλή τούμπα. Βουτάω στην κυριολεξία να την πιάσω, ξεχνάω και εγκυμοσύνες και κοιλιές και τα πάντα. Αποτέλεσμα: το παιδί στο πάτωμα, εγώ έχω σκάσει με την κοιλιά στο κρεβάτι, δεν δίνω καμιά σημασία, σηκώνομαι την βουτάω και αρχίζει τους εμετούς...

Σκηνές αλλοφροσύνης, να την πλύνεις στα γρήγορα, να τηλεφωνείς ταυτόχρονα στην παιδίατρο γιατί οι εμετοί συνεχίζονται, να βουτάς ότι βρίσκεις και να φεύγεις για το Παίδων. Στο αμάξι το παιδί είναι μια χαρά, εσένα σε πιάνουν τα κλάματα και δεν ξέρεις γιατί κλαις. Ή καλύτερα γιατί πρωτοκλαις: 
- που δεν πρόλαβες να προβλέψεις ότι καθόταν πολύ άκρη στο κρεβάτι και το πιθανότερο ήταν να τουμπάρει? 
- που δεν πρόλαβες να την πιάσεις σαν δεινός ακροβάτης στον αέρα την ώρα που ήταν με τα πόδια ψηλά? 
- που δεν σκέφτηκες καν το άλλο στην κοιλιά και βούτηξες να την πιάσεις λες και είσαι μόνη σου σε αυτό το σώμα? 
- που ακόμα και τώρα κλαις μπροστά της και σε κοιτάει με ματάκια θολά και ρωτάει ''γιατί κλαις μαμούλα?''

Με τα πολλά φτάσαμε στο Παίδων και έρχεται η ώρα της ακτινογραφίας. Και είμαι έτοιμη να ανοίξω την πόρτα και να βουτήξω μέσα όπως ακριβώς βούτηξα και στο κρεβάτι να την πιάσω, γιατί ξέρω από προηγούμενη φορά πώς θα αντιδράσει η νεαρά στην ακτινογραφία. Και ευτυχώς υπάρχει μια μεγάαααλη ταμπέλα στην πόρτα ''ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΓΚΥΕΣ'' (ηλίθια για σένα το γράφουν, έπρεπε να συμπληρώσουν από κάτω....) και φυσικά παγώνω... Δεν μπορώ να την συνοδεύσω μέσα. Για την ακρίβεια κακώς είμαι και τόσο κοντά...



Μεταβολή και όσο πιο έξω  μπορούσα. Η νεαρά μπαίνει συνοδεία του μπαμπά και της γιαγιάς και εγώ περιορίζομαι να την ακούω απέξω να σφαδάζει και να φωνάζει ''μαμούλα''. Αν δεν το είχα ξαναδεί το έργο, σίγουρα θα όρμαγα μέσα γιατί με τόσο κλάμα και κραυγή θα με είχε πείσει ότι μου το ξεκοιλιάζουν, το λιγότερο. Αυτό βέβαια δεν σήμαινε πως δεν έκλαιγα καθόλη την διάρκεια. Έσφιγγα τα δόντια μου τόσο πολύ για να κρατηθώ που όταν γυρίσαμε σπίτι και ηρεμήσαμε συνειδητοποίησα ότι μια θήκη είχε αρχίσει να κουνιέται...

Ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά. Η απαραίτητη επιφυλακή για ένα 48ωρο και μετά θα γίνει παρελθόν. Η ακτινογραφία μια χαρά, η νεαρά επίσης και μόνο το παράπονο και οι τύψεις της μάνας έμειναν να με ταλαιπωρούν. 

Το ξέρω ότι είναι μόνο η αρχή... Το ξέρω ότι είναι μέσα στο πρόγραμμα...Το ξέρω ότι αν δεν πέσουν και αν δεν χτυπήσουν και αν δεν γρατζουνιστούν, δεν μεγαλώνουν... παρόλα αυτά το ξέρω ότι κάθε φορά και πάλι θα αγωνιώ και θα κλαίω... 
Παρακαλάω μόνο να κλαίω για μικρά και περαστικά, και αυτή είναι η ευχή μου για κάθε γονέα.


37 σχόλια:

  1. Αχ Μάχη περαστικά σας!!!! Θέλουν πολύ προσοχή γιατί δεν ξέρεις από που θα έρθει το κακό. Ευτυχώς που είναι όλα καλά..... Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ βρε Μάχη μου πόσο σε καταλαβαίνω! Και από την κούνια μου έπεσε την στιγμή που τηνέγραφα με την βιντεοκάμερα και παίζαμε και φρίκαρα! Και εγώ σήμερα στο παίδων ήμουν ευτυχώς με καλά αποτελέσματα... Να σου πω για να σε παρηγορήσω ότι 2.5 χρονών της έκλεισα και τα 4 δάχτυλα στην πόρτα της εισόδου και δεν έβρισκα μέσα στην ταραχή μου τα κλειδιά στην τσάντα μου να της ανοίξω και να βγάλει τα δαχτυλάκια της! ( και τώρα που στο γράφω πάλι με βρίζω...) Φαντάζομαι την ταραχή σου και παρότι όλες τα έχουμε περάσει εύχομαι να είναι η τελευταία σου λαχτάρα. φιλάκια πολλά και αφού είστε όλοι καλά αυτό είναι το σημαντικό. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πωπω αυτο με τα δακτυλα μονο που το διαβασα πονεσα! μωρε κανεις να μην τα περναει αυτα αλλα αν ειναι να τα περναει ας ειναι μικρα και περαστικα. Άσε που εκει μεσα μπαινεις μια χαρα και βγαινεις αρρωστος μονο με αυτα που βλεπεις..

      Διαγραφή
  3. Αχ Μάχη μου τί πέρασες..; Μην νιώθεις τύψεις, ήταν η κακιά η ώρα.. Που να προβλέψεις ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο;; Σας πέφτουν πολλές ευθύνες ρε γαμώτο και δεν ξέρω..Αυτά τα πεσίματα πως τα φοβάμαι..Κρατούσα πολλές φορές το μωράκι ενός ζευγαριού στην πολυκατοικία μας και ενώ είμαι αρκετά υπεύθυνη και προσεκτική όταν καθόμασταν στο διπλό κρεβάτι και παίζαμε σε κλάσματα δευτερολέπτου κάνει μία απότομη κίνηση και πέφτει.. Θυμάμαι μέσα στον πανικό μου να την αρπάζω ανάποδα αλλά πρόλαβε και χτύπησε ελάχιστα στο κεφάλι. Όσο και να προσέχεις ρε γαμώτο θα γίνονται αυτά! Προσπάθησε να ηρεμήσεις και κοιμήσου ε;; Φιλάκια πολλά και καλό μήνα να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. στο "και δεν ξέρω"μετά σβήστηκε καταλάθος η πρόταση γι'αυτό δε βγάζει νόημα!Ήθελα να πω κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης όταν έχετε ήδη άλλο ένα παιδί δεν θα ήταν καλό να έχετε βοήθεια; θα μου πεις δεν γίνεται 24 ώρες το 24ωρο και δίκιο θα χεις αλλά δεν μου αρέσει που τα κάνετε όλα μόνες σας και στο τέλος νιώθετε και τύψεις αν κάτι πάει στραβά.Δεν είναι δίκαιο!

      Διαγραφή
  4. περαστικα στην ταλιμπανουλα!!!μην εχεις τυψεις Μαχη μου,σε ολες μας εχει συμβει ενα ατυχηματακι στα μικρα μας!!ακομα και στο ισωμα μπορεί να πέσουν και μπροστα στα ματια μας...!!!πολλα φιλια και Καλο μηνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ βρε Μάχη μου, τέλος καλό όλα καλά να λες...δεν ξέρεις τελικά από που να φυλαχτείς! Η δικιά μου έχει ζωηρέψει πολύ και κάνει κάτι απότομα τινάγματα που πάει η ψυχή μου στην κούλουρη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να την προσεχεις αν και τελικα δεν εχει καμια σημασια αυτο. Την πρωτη τουμπα την εφαγε 8 μηνων απο το ιδιο κρεβατι! γυρω γυρω μαξιλαρια και εγω ακριβως μπροστα της, κανω μια ετσι να βγαλω την μπλουζα μου και την βρισκω στο πατωμα...αλλη ψυχρολουσια εκει... και εμενα ολη αυτη την εβδομαδα πηγαινε γυρευοντας, ποσες φορες την γλυτωσα δεν λεγεται, μεχρι και το καλωδιο απο το συστημα σιδερωματος τραβηξε την ωρα που σιδερωνα

      εμ δεν την λεω εγω τυχαια ''ταλιμπαν''..

      Διαγραφή
  6. Συγκλονιστικό. Σφίχτηκε η καρδιά μου... Να είσαστε πάντα καλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νόμος του Μέρφυ: Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά , θα πάει. Αχχχχ ... δεν ξέρω γιατί αλλά ειδικά τις μέρες που λέμε σήμερα θα κοιμηθώ ή σήμερα θα ξεκουραστώ ή σήμερα δεν θα κάνω τίποτε κάτι συμβαίνει με επίκεντρο το παιδί και ξενυχτάς ή τρέχεις!!!
    Μην τρελαίνεσαι και αν δεν έκλαιγες πώς να ξεσπούσες η γυναίκα, με την αγωνία σου και για τα δύο παιδιά (είναι και οι ορμόνες μην το ξεχνάς);
    Τέλος καλό όλα κάλα και προχωράμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τέλος καλό όλα καλά και όπως είπες και τα πεσίματα μέσα στο πρόγραμμα είναι αρκεί να είναι μικρά, ανώδινα και περαστικά.
    πολλά φιλιά σε σένα, στην ταλιμπανούλα και στον μικρό εμβρυούλη.
    Καλό Μήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σε καταλαβαίνω πως νιώθεις! Εγώ πάλι είμαι το αντίθετο! Μην κάνετε αυτό μην χτυπήσετε κλπ Υπερβολές! Παιδιά είναι! Άντε να προσέχεις! Το μωρό καλά;
    kathy by anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μάχη μου κουράγιο . Για κάποιο ανεξήγητο λόγο όλα συμβαίνουν στην εγκυμοσύνη. Όταν ήμουν έγκυος στον δεύτερο γιο μου ο μεγάλος μου έσπασε το πόδι του.ΤΟΤΕ ο άντρας μου έλειπε στο εξωτερικό και ήμουν ολομόναχη.Στην ακτινογραφία μπήκα μαζί του.Δεν σκέφτηκα ούτε λεπτό ότι είμαι έγκυος.ΌλουΣ τους υπόλοιπους μήνες και ειδικά τους δύο τελευταίους έτρεμα να μην εχει γίνει ζημιά.Τυψεις που ένιωθα........Σε καταλαβαίνω όσο δεν φαντάζεσαι.Εύχομαι να μην ξαναπατε ποτέ σε νοσοκομείο παρά μόνο για το νέο νινι.φιλάκια....:-*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλημέρα,καρδούλα μου,και καλό μήνα!
    Αφού κι οι δυο σας είστε καλά άσε τις τύψεις και τις χαζοσκέψεις
    !Έχει να φάει τούμπες που στο τέλος θα αναρωτιέσαι μήπως πρέπει να τη βάλεις σε τσίρκο!!!!!!!!!!!
    Χαμογέλα,μωρό μου!Τέλειωσε αυτή η δοκιμασία!
    Να μου φιλήσεις κτμτρ τη μικρή Κομανέτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.............ΑΧ ΒΡΕ ΚΥΡΙΑΚΗ..........!!!!!!!!!!ποσο δικαιο εχεις κ παλι.......ετσι λεει ο αντρας μου την μικρη ...........χαχχαα........μαλλον ειστε σειρουλες γιατι εγω δεν την θυμαμαι

      Διαγραφή
  12. Α ρε Μαχουλα..σφίχτηκε η ψυχή μου μέχρι να φτάσω στο τέλος..Ευτυχώς τελος καλό όλα καλά..Κι εμένα έχει πέσει αρκετές φορές..αλλά τέτοιο πραγμα ευτυχώς δεν μας έτυχε..Μακάρι να μην σας ξανατύχει.. Πολλά φιλιά και καλό μήνα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μάχη μου γλυκιά, μ' έκανες και έκλαψα!!!!!!!!!!!!Σε αισθάνθηκα μέχρι τα κόκαλά μου!!!!!!!!Τι πέρασες, κοριτσάκι μου και είσαι και σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Μου χτύπησε και η Μαρία Τετάρτη βράδυ, έτρεξε από το μπάνιο βρεγμένη και χτύπησε με το κεφάλι πίσω. Επιφυλακή κι εμείς δυο 24ωρα και η μαμά για άλλη μια φορά έχασε πολλά χρόνια από τη ζωή της. Τέλος καλά όλα καλά! Και να θυμάσαι όσο και να τα προσέξουμε αυτά δυστυχώς κάποια στιγμή θα γλιστρήσουν και θα χτυπήσουν! Μη νιώθεις άσχημα σε παρακαλώ!!! Σε φιλώ γλυκά και σένα και την κοιλίτσα σου και το ταλιμπανάκι όνομα και πράγμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αχ βρε Μαχούλα μου αυτό το τρόμο που ζεις μέχρι να μάθεις ότι όλα είναι καλά σου κόβει 100 χρόνια από τη ζωή σου!Στη κυριολεξία δεν ξέρεις από που μπορεί να έρθει το κακό και το λέω αυτό γιατί έχω δει παιδιά να ζουν σε γυάλα,μην τρέξεις,μην παιξεις,μην αναπνέεις και εκεί να συμβαίνουν διάφορα περιστατικά και άλλα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τους βασικούς κανόνες ασφαλείας και δεν παθαίνουν τίποτα.Τι να πω....Τέλος πάντων αφού η ταλιμπανούλα είναι καλά τότε όλα καλά, ας πάει αυτή η κακιά ώρα και να μη ξαναγυρίσει ξουξουξουξου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πω πω, σφίχτηκε η καρδιά μου διαβάζοντας την ανάρτηση... Το καημενάκι ταλαιπωρήθηκε... Κι εσύ επίσης... Εύχομαι να μην έχετε ποτέ ξανά τέτοια ασχημα απρόοπτα και το Παίδων να το βλέπετε μόνο σε φωτογραφίες. Περάστικά στο κοριτσάκι σου και σε σένα!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πάει πέρασε Μάχη. Γερή λαχτάρα πήρες όμως.
    Καλημέρα και καλό μήνα κορίτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Κοριτσάκι μου...τι δύσκολο! Μακάρι να μην χρει΄ζόταν να ζήσουμε τέτοιες αγωνίες με τα παιδιά μας.Είσαι τυχερή πολύ που δεν έπαθε κανείς κάτι σοβαρό.Ούτε το κοριτσάκι μας, ούτε το νινί, ούτε εσύ! Πολλή μεγάλη τύχη! Να είσαι καλά και να το ξεχάσεις γρήγορα κορίτσι μου καλό. Είναι πρωτομηνιά κι είναι η κατάληλη μέρα για νέα ξεκινήματα.Οπότε περαστικό ήταν πάει και τώρα να ευχαριστηθήτε ένα μαγικόήρεμο Σαββατοκύριακο! Φιλιά..."μαμούλα"!!!(τι γλυκά πλάσματα μωρέ...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αυτό το έργο το έχω ζήσει κι εγώ. Να μην μπορώ να συνοδεύσω... Σιδερένιο το κορίτσι σου κι εσύ να προσέχεις Μαχούλα, γιατί σε θέλουμε!!! Σας θέλουμε δηλαδή... Σε νιώθω, φιλάκια :<

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μέχρι να διαβάσω το τέλος, μου κόπηκε η ανάσα...
    Όλα να είναι μικρά και περαστικά, όπως το λες, κούκλα μου!!!
    Σε φιλώ πολύ-πολύ!!!
    Take care!!!
    Καλό μήνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Μάνα κουράγιο !
    Τέτοια μικρά δεν μας φοβίζουν..... από την πείρα μου στο λέω.
    Περαστικά της και εσύ πρόσεχε τον εαυτό σου κοριτσάκι μου,
    μην αγχώνεσαι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Πω πω σε καταλαβαίνω απόλυτα, κάθε μέρα κι εγώ τρέμω με αυτά τα χτυπήματα! Περαστικά και να προσέχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Περαστικά της Μάχη μου!Πιστεύω πως κι εγώ έτσι θα αντιδρούσα στη θέση σου...Να είναι γερά πάντα τα παιδάκια σου εύχομαι!Πάει πέρασε μη στενοχωριεσαι τώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Χθες μόλις έκανες την ανάρτηση σε διάβασα από το κινητό και σε σκεφτόμουν όλη νύχτα... Ελπίζω να είστε καλά κι εσύ και το ταλιμπανάκι!!!! Να προσέχεις πολύ πολύ!! Να είναι και τα δυο γερά Μάχη μου και η μανούλα τους καλά, για να τα φροντίζει! Έχω περάσει πολλές τέτοιες λαχτάρες, άλλες φορές τις έπιανα στον αέρα από πόδια ή μαλλιά, άλλες έχουν σκάσει σαν καρπουζάκια... Η αγωνία δεν περνάει ποτέ, οι τύψεις το ίδιο, ακόμα και αν βήχουν , εγώ τύψεις έχω πάλι. Εύχομαι το υπόλοιπο σου - κου να είναι υπέροχο και απόψε να χαλαρώσεις όπως θες!! Φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Περαστικά να είναι Μαχούλα μου!!! Δεν ξέρεις πόσο σε νιώθω, όταν συνειδητοποιώ ότι είμαι απλώς μια μαμά και όχι superwoman... Και εμείς χτυπήσαμε αρκετές φορες και ειλικρινά εκείνες τις στιγμές ήθελα να μπορώ να πετάξω και να την πιάσω στον αέρα.
    Να προσέχετε κουκλάρες μου!!!
    Φιλάκια πολλά, καλό καλοκαίρι!!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Περαστικά κι από μένα Μαχούλα μου... ξέρω πως νιώθεις, καταλαβαίνω την απόγνωση, θυμάμαι την απελπισία... τουλάχιστον να παρακαλάμε να είναι μικρά και περαστικά...
    Φιλιά πολλά γλυκειά μου και πρόσεχε τον εαυτό σου, το οφείλεις στην μικρή ζωούλα που κουβαλάς :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Τι λαχτάρα πήρες βρε Μάχη, ευτυχώς όλοι είστε καλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. μ ανατριχιασες παλι........αληθεια το χω ζησει το σκηνικο........με ραμματα στο κεφαλι.......αστα........ολες εχουμε περασει κατι παρομοιο κ οποια δεν περασε θα περασει ειναι μεσα στο σεναριο αυτης της ζωης τι να κανουμε....αχ και τοτε λες ......μια χαρα ειμαστε........τι γκρινιαζουμε ολη την ωρα?ποτε θα κοιμηθουν να κανουμε κατασκευες ή μπλοκιν.........ποτε θα μεγαλωσουν να παν σχολειο να ησυχασεις λιγο το πρωι να κανεις τις δουλειες ........και μετα σου λειπουν κ τα χρονια περναν κ μεις το μονο που θελουμε ειναι τον "χρονο μας" την ησυχια μας ..........αχ ολα ανθρωπινα που να δεις τι θα τραβηξει το δευτερο με το καλο ή το πρωτο απ το δευτερο...........χαχχαχαα........σε φιλω να λες την ευχη σ αυτες τις δυσκολες στιγμες"ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ-ΜΑΣ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Αυτό θα πει "λαχτάρα" αλλα ευτυχώς όλα είναι καλά. Είσαι και εγκυούλα πόσο πιο δύσκολο...περαστικά σας, πάει πέρασε δηλαδή :). Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. να ειναι καλα το ζουζουνι σου και περαστικα του!και εσυ οσο μπορεις ηρεμησε, θα βγει με το καλο το αλλο απο μεσα και θα στην πει:εμενα γιατι με τρομαζεις;
    αυτα ειναι μεσα στο προγραμμα,μακαρι οσο μπορουμε να τα αποφευγουμε!εγω εχω περασει σκηνικο απειρου καλλους:πεφτει ο χαρης απ'την πολυθρονα, ουτε 15 μηνων δεν ηταν, και μπροστα στα ματια μου βλεπω το κουτελο του να βαθουλωνει προς τα μεσα.....παει λεω, εσπασε κρανιο, αυτο εκλαιγε εγω ουρλιαζα-ημουν και μονη στο σπιτι!μεχρι να παμε στο νοσοκομειο, ειχε επανελθει προς τα εξω, εχουν τρομερη ελαστικοτητα τα παιδακια, ευτυχως ολα καλα, η ακτινογραφια καθαρη
    θεε μου παναγια μου, ψυχραιμια!!!!!
    καλημερα και φιλια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Σε καταλαβαίνω απόλυτα Μάχη μου... όλα όσα περιέγραψες τα έχουμε περάσει και είναι πολύ χάλι...
    Πάντως την πρώτη φορά που χτύπησε η μικρή μας είχε σκίσει το χειλάκι της και ο σύζυγος ήταν αποφασισμένος να της αγοράσει κράνος και πανοπλία!
    Φαντάζομαι πώς ένιωσες όταν ήσουν έξω στην ακτινογραφία και σε φώναζε...
    Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και είναι πια παρελθόν.
    Να μην ξεχνιέσαι όμως ε;; είναι και το άλλο μπεμπάκι εκεί μέσα που θέλει τη μανούλα του!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Αχ νομίζω ότι όλες οι μαμάδες το περάσανε και μάλιστα όχι μόνο μια φορά... τι μας περιμένει ακόμη!
    Περαστικό ήταν ευτυχώς! Πήρε μια τρομάρα και το μωράκι στην κοιλίτσα σου:) Μαμά νίτζα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Αχ κοριτσάκι μου! Πόσο σε καταλαβαίνω! Συμβαίνουν όμως αυτά κοπέλα μου και μην κατηγορείς τον εαυτό σου και κλαις κι έχεις και το άλλο μωρό και στεναχωριέται! Μπροστά του ήμουν στις κούνιες κι έπεσε και στραμπούληξε το δαχτυλάκι του, χωρίς να προλάβω να κάνω κιχ!
    Σιδερένια κι εύχομαι να να είναι το τελευταίο! Κι εσύ να προσέχεις τον εαυτό σου! Δεν είσαι από σίδερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. τέτοιες στιγμές..άστα να πάνε. Εμείς όλο καμένα δάχτυλα έχουμε, τούμπες στον αέρα αλά (Νάντια Κομανεντσι) κοψίματα (πολύ-βαθιά λέεμεεε). Προς το παρόν δεν έχουμε πάει Παίδων για αυτά,( κάτι σκαμπάζω ως πρώην ασκούσα Νοσηλευτικής) αυτό που με φρίκαρε και τρέξαμε ξημερώματα στο Παίδων ήταν ένα βράδυ που έκλαιγε μαρτυρικά και χτυπούσε με μανία τα 2 αυτάκια του. Τα δοντάκια τον χτυπούσαν στα αυτάκια του....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...