Σελίδες

23.3.13

Χρόνος: Καταζητείται! Δίδεται αμοιβή...

Χρόνος, χρόνος, χρόνος.....
Σαφώς και τον γνωρίζεις...Είναι αυτός που κυνηγάς συνεχώς...και ποτέ δεν φτάνεις....



Όχι, δεν τον γνώριζες πάντα έτσι...
Κάποτε γνώριζες μόνο την καλή του όψη! Τότε που τον σπαταλούσες πλουσιοπάροχα αραγμένη σε καφέ κάτω από τον καυτό ήλιο, τότε που ''ψηνόσουν'' με τις ώρες για να γίνεις δυο-τρεις τόνους πιο μελαψή,  τότε που σηκωνόσουν από το κρεβάτι για να πιεις με τους γονείς σου τον πρωινό σου καφέ....μόνο που για εκείνους ήταν ήδη ο απογευματινός καφές τους!


Τότε που το καθημερινό φαγητό δεν ήταν δική σου αρμοδιότητα, που σε κάθε κλάμα σου, λυγμό ή στεναχώρια σου μια άλλη μαμά έτρεχε και ξενυχτούσε και ας έπρεπε να σηκωθεί χαράματα...τότε που όλα και τα πάντα πέρναγαν από τα χρυσά χέρια κάποιας άλλης...

Τώρα τα δικά σου χέρια πρέπει να αποδείξουν ότι είναι από χρυσάφι, οι ευθύνες βαρύνουν εσένα και ο χρόνος έδειξε την άλλη του όψη...

Και στον αντίποδα του μονοδιάστατου χρόνου που συνεχώς κυνηγάς, στέκονται οι πολυδιάστατοι ρόλοι που καλείσαι να εκπληρώσεις.... μαμά, σύζυγος, νοικοκυρά, εργαζόμενη....αλήθεια, άνθρωπος πότε προλαβαίνεις να είσαι;; γυναίκα;;; προλαβαίνεις άραγε?

Κάπου κάποτε είχα διαβάσει ότι ο ελεύθερος χρόνος μιας εργαζόμενης μαμάς θα πρέπει να επιμερίζεται σε τρία ισόποσα τμήματα: 
  • κάποια ώρα που θα είναι με τον εαυτό της και μόνο, 
  • ισόποση ώρα που θα είναι με το παιδί της και 
  • ισόποση ώρα με τον σύντροφό της. 
Θα πρέπει δηλαδή να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ των ρόλων που καλείται να παίξει μια γυναίκα. Ομολογώ ότι, μη ούσα μαμά όταν το είχα διαβάσει, δεν του είχα δώσει και τόση σημασία. 

Από όταν όμως έγινα μαμά, και καθώς μεγαλώνει η ταλιμπανούλα και μαζί της και ο χρόνος που διεκδικεί (και πανηγυρικά κερδίζει), το αναλογίζομαι όλο και συχνοτέρα και διαφωνώ όλο και περισσότερο. Για την ακρίβεια δεν διαφωνώ ακριβώς...απλά δεν μου βγαίνουν οι ώρες με τίποτα...Και είμαι καλή στα μαθηματικά! 

Γιατί, αν πάρουμε δεδομένες τις 24 ώρες της ημέρας, το 8ωρο της εργασίας (εξειδανίκευση, το ξέρω), το 8ωρο του ύπνου (λέμε τώρα...) και τις 2 ώρες πήγαινε-έλα από/προς εργασία, τότε από το 24ώρο μας απομένουν μόλις 6 ώρες! Σε αυτές τις 6 ώρες λοιπόν πρέπει να ασχοληθείς με το παιδί, να φτιάξεις κανένα φαγητό για την επόμενη, να κάνεις ένα ψιλοσυμμάζεμα, να πεις και δυο κουβέντες με τον σύζυγο, να μπανιάρεις το παιδί και το ταλαίπωρο κορμί σου και να ταβλιαστείς...

Δεν καταλαβαίνω λοιπόν που μέσα σε αυτό το 6ωρο χωράει η ώρα με τον εαυτό σου, πόσο μάλλον υπερβολές του τύπου ''κάνω και κανά beaut e", ''πίνω και κανέναν καφέ με καμιά φίλη''  ή κάποια άλλη...εξτραβαγκάνζα! Γιατί ναι, δυστυχώς, τα αυτονόητα έχουν φτάσει να χαρακτηρίζονται ως εξτραβαγκάνζα!

Από την άλλη, βλέπω γυναίκες, εργαζόμενες και μαμάδες, που αφενός είναι πάντα στην τρίχα και αφετέρου όποτε επισκέπτεσαι τα σπίτια τους θυμίζουν διαφήμιση του Forte casa! Και επειδή σαν άνθρωπος μoυ αρέσει το καλαίσθητο, προσπαθώ να δω ποια είναι η διαφορά, ποια είναι η τεχνική που επιτρέπει σε αυτές τις γυναίκες  να είναι σαν να ξεγλυστρούν από ιλλουστρασιον χαρτιά και να κινούνται ανάμεσα μας και καταδικάζει εμένα να είμαι με κύκλους κάτω από τα μάτια, θαμπή επιδερμίδα και ατημέλητα πιασμένο μαλλί!

Στο ευρύτερο περιβάλλον μου υπάρχουν δυο τέτοιες γυναίκες, η μια με δυο και η άλλη με τρια παιδιά! Δηλαδή με παραπάνω παιδιά από ότι έχω εγώ... Και όμως και οι δυο, είναι πάντα ντυμένες άψογα, μακιγιαρισμένες στην τρίχα και καλοχτενισμένες! Τα δε σπίτια τους, όσες φορές και αν τις έχω επισκεφτεί είναι πάντα τακτοποιημένα. Ναι, για να μην αναρωτιέστε, η μια έχει βοήθεια ενώ η άλλη όχι! Και κάτι ακόμα: τόσο τα παιδιά τους όσο και οι σύζυγοι τους είναι μια χαρά χωρίς ψυχολογικά.... 

Έχω το θάρρος και έχω συζητήσει εκτενέστατα το θέμα και με τις δυο. Το συμπέρασμα είναι...διαφορά νοοτροπίας. Δηλαδή, αυτό που σε μένα μοιάζει επουσιώδες και δευτερεύον, για αυτές είναι πραγματική ανάγκη και έτσι την αντιμετωπίζουν. 

Το να πάω στο κομμωτήριο κάθε μήνα για να μην φαίνεται ποτέ η ρίζα στο μαλλί για μένα είναι κάτι που ακόμα και αν είχα άπλετο χρόνο μπορεί να ανέβαλλα μόνο και μόνο από  βαρεμάρα. Για τις δυο φίλες μου όμως, είναι τόσο ανάγκη όσο ανάγκη είναι να υπάρχει και μεσημεριανό φαγητό στο τραπέζι τους. 

Το ίδιο απαράδεκτο θεωρούν το να βγουν αμακιγιάριστες έξω ή φορώντας ''ότι πιάσει το χέρι τους''. Το θεωρούν ασέβεια προς τον εαυτό τους αλλά και προς τους υπόλοιπους που τις βλέπουν. Και δεν είναι ανάγκη να φορούν κάτι ακριβό ή επώνυμο, το θέμα είναι να είναι καλαίσθητο και ας κοστίζει και ελάχιστα ευρώ.

Αναφορικά με το σπίτι τους, η τακτική τους είναι πολύ διαφορετική από την δική μου. Δεν παρακαλούν τον μπαμπά να μην πετάει τα ρούχα του, ούτε προσπαθούν να μάθουν με το καλό στην ταλιμπανούλα ότι μαζεύουμε τα παιχνίδια μας αφού τελειώσουμε το παιχνίδι!

Αντιθέτως, το κάθε μέλος της οικογενείας τους είναι επιφορτισμένο με κάποιες δουλειές και αυτό είναι και σωστό και δίκαιο γιατί εφόσον ζουν όλοι σε αυτό το σπίτι πρέπει να προσφέρουν και όλοι! Απλά και αυτονόητα πράγματα δηλαδή! Βέβαια όλα αυτά, δεν κατακτήθηκαν άκοπα και χωρίς μικρές ''μάχες'', αντιθέτως! 

Και εδώ έγκειται άλλη μια διαφορά! Ούσα πολέμια εχθρός της μουρμούρας, της κόντρας και της γκρίνιας, προτιμώ να μαζεύω ολημερίς και να έχω ηρεμία (και όχι χρόνο) παρά να βαβουριαζόμαστε συνεχώς (και ας ξέρω ότι αυτό θα είναι σωτήριο μακροχρόνια). 

Μετά από πολύ σκέψη έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ακόμα και σε αυτή την ηλικία χρειάζομαι εκπαίδευση! 

Ο χρόνος είναι το ίδιο δεδομένος για όλους μας. Το πως θα τον αξιοποιήσεις είναι που διαφέρει. Μπορείς να ... βουρλίζεσαι ολημερίς μόνος σου και να καταλήξεις σκιά του εαυτού σου φτάνοντας μια μέρα που δεν θα αναγνωρίζεις αυτή την κυρία με την γκριζαρισμένη ρίζα και τις ρυτίδες στο ''πόδι της χήνας'' που θα σου κλείνει πονηρά το μάτι στον καθρέπτη σαν να σου λέει ''με ξέχασες και σε εκδικήθηκα'', ή μπορείς να εκπαιδεύσεις, πρωτίστως τον εαυτό σου και έπειτα τους γύρω σου, να αναλαμβάνει ο καθένας και από κάτι, κάτι ίσως μικρό που όμως θα ξεφορτώσει τους δικούς σου ώμους.



18 σχόλια:

  1. Ανοίγεις μεγάλο θέμα τώρα!!! Χρόνος? τι ειναι αυτό? που ειναι ο καιρός που καθομουν με τις ώρες να διαλέξω ρούχα? να φτιάξω μαλλί? νύχια? τότε ντέ που υπήρχε μεσημεριανός ύπνος και μάλιστα τριωρος! Πανε αυτά...
    Έχω δει και εγώ αυτές τις μαμάδες και πάντα απορώ πως τα καταφέρνουν. Το γέλιο ειναι ότι πριν μείνω έγκυος έλεγα ότι εγώ πάντα θα είμαι περιποιημένη όσα παιδιά κ να κάνω... Μεγάλα λόγια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προχθές πήγα κομμωτήριο το οποίο μέχρι τώρα ήταν μεν σπάνιο αλλά όταν πήγαινα ήταν η ξεκούρασή μου και η ώρα που θα διάβαζα όλα τα κουτσομπολίστικα περιοδικά. Τώρα πήγα με την Μελίτα, αγκαλιά μου να μην μαφήνει ούτε να γυρίσει σελίδα. Μπάι μπάι κουτσομπολίστικο περιοδικό,χιχι!! Μάχη μου σου στέλνω τα φιλιά μου και νομίζω το θέμα χρόνος θα είναι μία από τις επόμενες συζητήσεις μας... από κοντά πια! Callie by Anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάντα θα αναρωτιέμαι...πως, μα πως τα καταφέρνουν...αλλά τελικά οντως οι προτεραιότητες είναι το κλειδί..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα πάντα τελικά είναι θέμα οργάνωσης. Κάτι που εγώ δεν κατέχω. Αλλά τον τελευταίο καιρό κάνω μερικές προσπάθειες και ελπίζω να τα καταφέρω κάποτε. Ενας τρόπος που ανακάλυψα πρόσφατα είναι ο βραδυνός υπνος να είναι 6 ώρες. Μετα από πόσο καιρό κλατάρεις δεν ξέρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ 5-6 κοιμάμαι και δεν έχω κλατάρει ακόμη :) Αν κοιμόμουν περισσότερο βέβαια, θα ήμουν πολύ πιο ξεκούραστη. Αυτό να λέγεται.

      Διαγραφή
  5. Αχ, αυτός ο χρόνος.. Είναι όντως θέμα προτεραιοτήτων αλλά και βοήθειας. Όσο να'ναι, αν έχεις κάποιον να σε βοηθά, κάνεις κι ένα μπάνιο πιο χαλαρά, πας κι ένα κομμωτήριο, άντε και μια βόλτα.. Είναι και πώς είναι η κάθε κοπέλα, εγώ βαριέμαι να έχω το σπίτι στην τρίχα συνέχεια, με κουράζει.. Προτιμώ την ώρα που κοιμάται η μικρή να μπω εδώ να τριγυρίσω λίγο..
    Αλλά μάλλον έχεις δίκιο ότι πρέπει να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας. Δεν θέλω να με θυμάται το παιδί μου συνέχεια αφρόντιστη και κουρασμένη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αχ βαχ!!! Το θέμα οργάνωσης χρόνου για μία εργαζόμενη μανούλα είναι υψίστης σημασίας!!!!
    Νομίζω τελικά ότι είναι θέμα προταιρεοτήτων. Εννοώ αν θέλεις κάτι πολύ θα το καταφέρεις. Εσύ δεν ήσουν ποτέ προφανώς "μοιραία" γυναίκα και τώρα που δεν έχεις χρόνο, αφήνεις τα μποτέ κατά μέρος, βάζοντας άλλα μπροστά. Μια γυναίκα που την. Ενδιαφέρει η εμφάνισή της (και καλά κάνει) βρίσκει πάντα χρόνο,έστω ελάχιστο, αλλά βρίσκει, για να είναι περιποιημένη. Εγώ που δεν ειμαι αθλητικός τύπος, γράφτηκα επιτέλους γυμναστήριο....εχω πάει 3 φορές σε 3 βδομάδες και όλο κλαίγομαι ότι δεν προλαβαινω!!! Αν το ήθελα πολύ θα έβρισκα χρόνο:) Που θα μου πάει όμως, θα ξαναγυρίσω στο κορμί που ειχα προ παιδιών!! Χα χα χα
    Πολύ σωστή ειναι η κατανομή εργασιών και στα υπόλοιπα μέλη. Βλέπε σύζυγος και τέκνα. Και εγώ σαν και σένα τα κάνω όλα μόνη για να μην μουρμουράω. Έλα ομως που δεν παλεύεται αυτό! Χρειαζόμαστε βοήθεια. Σιγά σιγά αρχίζω και μαθαινω τα παιδιά μου να μαζεύουν τα ρούχα τους, να στρώνουν τα κρεβάτια τους, να αδειαζουν τις σακούλες του σούπερ μάρκετ, κλπ. Προσπαθώ να "στρώσω" και το σύζυγο αλλα μου το παίζει χαζούλης!!! Χε χε χε. Προς το παρόν τον στέλνω κανά σούπερ και μανάβη και προσπαθώ να μην πετάει τα ρούχα του στο τζάκι γιατί θα τα κάψω:)))))
    Καλημέρα Μαχάμα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λες και είσαι στο μυαλό μου Μάχη!! Ο δικός ελεύθερος χρόνος είναι μόνο όταν κοιμάται ο Νικόλας..Κι αυτό αργά το βράδυ...Άρα σχετικά ανύπαρκτος...Πάντως πιστεύω ότι όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων..Όλα θα γίνουν με το σωστό τρόπο και κάθε σπίτι έχει το δικό του πρόγραμμα...πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μόνο με την οργάνωση μπορείς να αξιοποιήσεις το χρόνο σου. Τα ίδια ήμουν κι εγώ. Πριν παντρευτώ έμενα μόνη, αλλά η μαμά έμενε απο πάνω, κι έτσι απο φαγητό και ρούχα ήμουν μια χαρά. Χρόνος άπειρος. Δουλειά, διασκέδαση, ύπνος και πέρα βρέχει... Μόλις όμως παντρέυτηκα έμεινα αμέσως έγκυος και μάλιστα σε δύο.. Περιττό να σου πω οτι επειδή δεν ήθελα βοήθεια απο κανέναν, φυσικά "τα΄παιξα". Κάποια στιγμή όμως είπα τέλος, πρέπει να οργανωθώ. Πήρα χαρτί και μολύβι και έγραφα κάθε μέρα, τρία μόνο πραγματα που θέλω να κάνω για μένα, τρία για τα παιδιά μου και τρία για το σπίτι μου. Καλά στην αρχή μόνο ένα κατάφερνα, αλλά σιγά σιγά έμαθα και έπειθα τον εαυτό μου να κάνω πέρισσότερα. Ε, σήμερά μετά απο τέσσερα χρόνια γάμου και 2 παιδιά 3 ετών, κάνω πάρα πολλά και έχω χρόνο στην διάθεσή μου! Δεν είμαι βέβαια στην τρίχα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ούτε το σπίτι μου, αλλά σε σχέση με άλλους (απο αυτά που μου λένε) είμαι σε καλύτερη κατάσταση. Φιλάκια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μάχη, η μαμά μου ήταν επιεικώς ατημέλητη με τρία παιδιά και ένα σύζυγο που δούλευε μέρα-νύχτα. Παρόλα αυτά εγώ τη θυμάμαι πάντα σαν την "καλή μαμά" μου. Δεν μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό ότι δεν είχε βαμμένα τα νύχια όταν καθάριζε φασολάκια, ούτε ότι της είχε βγει η ρίζα κι αυτή ανενόχλητη πήγαινε σούπερ μάρκετ. Θυμάμαι τον κόπο, την καθημερινή της έγνοια και τη φροντίδα για την οικογένειά της. Καλό το beaute και μπράβο σε όσες προλαβαίνουν και το κάνουν αλλά θα ζήσουμε και χωρίς αυτό, βρε αδερφέ! Οχι άλλες ενοχές πάνω στις γυναικείες πλάτες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ξέχασα να σου πω: σπουδαία ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καυτό θέμα για όλες εμάς που είμαστε μητέρες, σύζυγοι, εργαζόμενες, καθαρίστριες, μαγείρισες, νοσοκόμες και πολλά άλλα.
    Παραπαίω κι εγώ όπως εσύ κι αφήνω τον εαυτό μου στην μοίρα του.
    Θα σου εμπιστευτώ κάτι.
    Το αίσθημα της κοκέτας, της γυναίκας που η εμφάνισή της είναι σημαντική για κείνη, ή τό'χεις ή δεν τό'χεις δυστυχώς δεν αποκτιέται.
    Πέρα απ'το να είμαι καθαρή κι ευπαρουσίαστη δεν με απασχόλησε ποτέ παραπάνω ο εαυτός μου κι όποτε το προσπάθησα παρασυρόμενη από την κολλητή μου που είναι αυτού του στυλ, ήταν για μικρό χρονικό διάστημα και μετά ξανακύλαγα στα συνηθισμένα μου.
    Εκείνο που ίσως -το τονίζω- ίσως παλεύεται είναι το μοίρασμα ευθυνών κι εργασιών στο σπίτι, αλλά και πάλι όταν έχεις συνηθίσει να περνάνε όλα από τα χέρια σου έχεις την αίσθηση πως οι άλλοι δεν θα τα κάνουν το ίδιο καλά με σένα οπότε πού γυρνάμε;...
    Πάλι στα ίδια....
    Υπομονή λοιπόν :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Έχοντας ένα μωρό έξι ήδη μηνών αρχίζω να καταλαβαίνω τι σημαίνει δεν μου φτάνει το 24 ωρο ( και που είσαι ακόμα θα μου πείτε... ), πόσο μάλλον μη έχοντας βοήθεια από αλλού. Η αλήθεια είναι ότι στη φάση που είμαι, αν ξεκλέψω λίγο χρόνο σίγουρα δεν θα κάνω beaute, αλλά θα κάτσω λίγο να ξεκουραστώ ή να κοιμηθώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αχ βαχ θα πω κι εγώ! Τι ωραία ανάρτηση, αληθινή
    Κι εγώ πιστεύω πως είτε το χεις ειτε όχι. Έχει δίκαιο η φίλη σου αν είσαι κοκέτα βάζεις το beaute προτεραιότητα όπως το μαγείρεμα. Εγώ ας πούμε είμαι απλός άνθρωπος και δεν χαλάω πολύ χρόνο στο να ετοιμαστώ αν και θα ήθελα η αλήθεια είναι οτι χρειάζεσαι και χρήμα για να τρέχεις σε κομμωτήρια κι ινστιτούτα ομορφιάς... δε βαριέσαι.
    Πάντως για τους ρόλους του σπιτιού εγώ πάτησα πόδι κι έτσι τώρα απολαμβάνω, δεν γίνεται να τα κάνεις όλα μόνη σου κι ειδικά τώρα Μάχη. Δεν λέω να τσακώνεσαι συνέχεια με τον άντρα σου αλλά πρέπει ο καθένας να αναλάβει κάποιες δουλειές. Για παράδειγμα τα σκουπίδια τα πετάει πάντα αυτός ή είναι αυτονόητο στο δικό μας σπίτι πως όποιος είναι σπίτι αυτός και μαγειρεύει.
    Παρ'όλ'αυτά θα την βρεις εσύ την άκρη δεν σε φοβάμαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αυτό το θέμα του χρόνου..πονάει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. πολυ θα ηθελα να ειμαι σαν τις φιλες σου...και να φανταστεις οτι δεν εργαζομαι εκτος σπιτιου,γιατι εντος...ολη μερα με την μικρη να ασχολουμαι,να κανω τις δουλειες,να μαζεψω,να μαγειρεψω,τα ξερεις,μην τα γραφω,στο τελος της μερας θελω απλα να πεσω στο κρεβατι μου!!εδω ενα μπανιο μπαινω να κανω και η μικρη απεξω να με φωναζει,ο συζυγος κατι θελει..εεε δεν γινεται ετσι!!!δεν ειμαι μονο συζυγις και μαμα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μάχη μου, ελπίζω με αυτή την ανάρτηση να ξόρκισες "το κακό" και να μπορέσεις να ακολουθήσεις τις συμβουλές που η ίδια μας δίνεις. Με τον Mr. Time ούτε εγώ είχα καλή σχέση. Πριν από λίγες μέρες όμως, με αφορμή και μία σχετική ανάρτησή μου που διάβασες και σχολίασες, αλλάζω τακτική, ρότα, συνήθειες...πες το όπως θέλεις.
    Μοίρασε δουλειές στον αντρούλη σου, μπας και βρεις τον χρόνο για τα beaute ;) Χρειάζονται και αυτά. Μας ανανεώνουν και σωματικά και ψυχολογικά.

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Τι να πρωτοσχολιάσω εδω;; Θα αφήσω όσα όλες ξέρουμε και θα σου πω το εξής, έγραψες μια υπέροχη ανάρτηση ;) τη διαβάζεις μονορούφι! Μήπως μέσα σε αυτές τις 6 ώρες να ξεκλέψεις κανένα μισάωρο και να αρχίσεις να γράφεις κανένα βιβλίο μικρή μου;; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...