31.8.12

Υιοθεσία: Μεγαλείο Ψυχής

Σήμερα είχα σκοπό να αναρτήσω κάτι άλλο, κάτι εντελώς διαφορετικό, κάτι εντελώς επουσιώδες...

Αλλά όταν συναντάς το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής πώς να αναρτήσεις οτιδήποτε άλλο; τα πάντα μοιάζουν και είναι μικρά, ευτελή, εντελώς τιποτένια μπροστά του...

Πριν από αρκετό καιρό, εντελώς τυχαία '''έπεσα'' σε ένα υπέροχο blog. 
Υπέροχο για τα δικά μου μέχρι τότε δεδομένα. Είχε πάρα πολλές κατασκευές και αυτός ήταν προφανώς ο λόγος που οδηγήθηκα εκεί, είχε υπέροχες φωτογραφίες, είχε πολλές οδηγίες για να φτιάξεις πράγματα μόνος σου, είχε μια μαμά που τα προλάβαινε όλα αυτά μέσα στις 24 ώρες της ημέρας και ας είχε να φροντίσει το σπιτικό της, τα τέσσερα παιδιά της, το σύζυγό της και φυσικά τη δουλειά της. Αυτή η μαμά όμως δεν είχε μόνο αυτά στο μυαλό της. 

Όχι!! 

Είχε και ένα σχέδιο κρυφό, μια μυστική συμφωνία με το Θεό, μια συμφωνία και μια υπόσχεση που χρειάστηκαν δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια για να εκπληρωθεί. 

Να ξαναγίνει μαμά, αλλά αυτή τη φορά μια μαμά της καρδιάς. 

Η υπόσχεσή της αυτή την οδήγησε στην Κίνα και σε ένα παιδί που άλλοι θα προσπερνούσαν, θα κοίταζαν με περισσή περιέργεια, ενδεχομένως και να απέστρεφαν το βλέμμα...

Όμως όχι, αυτή η μαμά δεν διάλεξε το δώρο με το ωραίο γυαλιστερό περιτύλιγμα αλλά το δώρο που ο Θεός της προόριζε για δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια!

Παρακολούθησα αυτό το ταξίδι της μαμάς σχεδόν ένα χρόνο τώρα. Ένιωθα την αγωνία της και τον χτύπο της καρδιάς της. Πολλές φορές παρακάλεσα να είχα τα μέσα να κάνω κάτι αντίστοιχο...

Και πριν λίγες μέρες η μαμά αυτή κράτησε επιτέλους αγκαλιά το κοριτσάκι της για πρώτη φορά....

Χίλια μπράβο σε αυτή τη μαμά και μια ευχή να υπάρξουν και άλλες πολλές χιλιάδες τέτοιες μαμάδες! Γιατί και η μαμά της καρδιάς είναι εξίσου μαμά!!



Επειδή σε κάποιες περιπτώσεις τα λόγια είναι περιττά, αφιερώστε λίγο χρόνο και επισκεφτείτε αυτό το blog.






1 σχόλιο:

  1. Είναι απίστευτω το γεγονός ότι εδώ στην Ελλάδα το θέμα Υιοθεσία είναι χρονοβόρω και πολύ ψυχοφθόρω,είμαι 36 χρόνον και ανύπαντρη,η απόφαση μου που έχω πεί και στούς δικούς μου ακόμα μέχρι και σήμερα,είναι πως προτημώ να υιοθετίσω και να σώσομια αθώα ψυχούλα,παρά να τρώω χρόνο σε γιατρούς και τίποτα να μηνγίνεται και ας μην ξεχνάμε το γεγονός,ότι η γυναίκα από τα 30 με 35 δύσκολα μπορεί να πιάσει παιδί,είμαι κάθετη στο θέμα της υιοθεσίας και πολύ θετική και αισιόδοξη και πιστεύω πως κάπου εκεί έξω υπάρχη και το δικό μου παιδάκι,θέλω να πάρω συμβουλές εμπειρίες και απόψης ως προς το θέμα διότι ακόμα δεν ξέρω προς τα που να κινηθώ γιατί ακούο πολλά και διάφορα και ούτε γνοτίζω πια υσχίουν και πια όχι,αν κάποια μαμά που έχει υιοθετίση πρόσφατα μπορεί να μου δώσει κάποια απάντιση δαιχτή.'''

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...