Σελίδες

8.7.12

Λίγα λόγια για την ιστορία μου

Πριν συνεχίσουμε το ταξίδι που άρχισε  με αυτό το blοg  θεώρησα σωστό να γράψω λίγα λόγια για την δική μου ιστορία για να καταλάβετε γιατί στην συνέχεια αυτού του ταξιδιού θα προσεγγίσω όσο μπορώ το θέμα της γονιμότητας, όχι φυσικά σαν επιστήμονας, αλλά ως παθούσα και κυρίως ως γυναίκα που καταλαβαίνει τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει ένα ζευγάρι για να τεκνοποιήσει και μάλιστα εμπειρικά.


Είναι πολύ επίπονη για μένα αυτή η διαδικασία και ενδεχομένως να παραλείψω και πράγματα, όχι με δόλο, αλλά γιατί προσπάθησα πολύ να τα περάσω στην λήθη και υποσυνείδητα να μην θέλω να τα επαναφέρω...

Λίγο πολύ από τα στοιχεία μου και τα γραφόμενα μου, έχετε μάθει ότι είμαι η μαμά μιας μικρής ταλιμπανούλας. Εξ ού και ο τίτλος της διεύθυνσης του blοg!

Η ταλιμπανούλα αυτή δεν ήρθε εύκολα στην ζωή μου. Κάθε άλλο!! Ήρθε μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια, μετά από πολύ πόνο, σωματικό αλλά κυρίως ψυχολογικό, πολλές εξετάσεις, πολλά τρυπήματα, πολλά...πολλά.... και προπαντός πολύ κλάμα! Τώρα που το σκέφτομαι απορώ πως είναι δυνατόν ένας και μόνο άνθρωπος να έχει κλάψει τόσο πολύ μέσα σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα.

Όλα ξεκίνησαν εύκολα και ανθηρά με μια πανεύκολη σύλληψη. Όμως εμένα μέσα μου κάτι με έτρωγε, κάποιο καμπανάκι χτύπαγε διαρκώς και δεν με άφηνε να ησυχάσω. Το ένστικτο δυστυχώς επαληθεύτηκε με πολύ άσχημο τρόπο. Ακατάσχετη αιμορραγία, εσπευσμένη διακομιδή στο μαιευτήριο με μένα αναίσθητη και με ένα έμβρυο που είχε παλλινδρομήσει. Δεν θέλω να θυμάμαι τίποτα από εκείνη την μέρα και όμως όλα την θυμίζουν. Και κυρίως η ανευθυνότητα και η απανθρωπιά του κορυφαίου ιδιωτικού μαιευτηρίου που τοποθέτησε μια γυναίκα που μόλις της είχαν αφαιρέσει ό,τι πολυτιμότερο δίπλα σε μια ευτυχισμένη μαμά διδύμων, να ναι καλά και η μαμά και τα τέκνα της.

Περιττό να περιγράψω πως ήμουν μετά απο αυτό, όμως μια επόμενη εγκυμοσύνη η οποία ήρθε πολύ νωρίς μετά απο υπόδειξη του γιατρού για να ''μαλακώσει την καρδιά μου'' είχε την ίδια άδοξη κατάληξη.

Από και πέρα ένας γολγοθάς...

Έχω μαζέψει μια βαλίτσα από εξετάσεις, έχω υποστεί λαπαροσκόπηση και υστεροσκόπηση, έχω καταστρέψει τις φλέβες μου από τα τρυπήματα για να δουν τι έφταιξε και έχασα υγιή μωρά, όπως αποδείχτηκαν από τις εξετάσεις τους.

Και μένα να έχω μείνει με μια ψυχολογία στα πατώματα, να τρέχω δεξιά και αριστερά και να κάνω εξετάσεις μέχρι και από μόνη μου προκειμένου να διασφαλίσω ότι δεν θα μου ξανασυμβεί.

Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκα να μην ξαναπροσπαθήσω φυσιολογικά, να κοιτάξω άλλες εναλλακτικές, όμως η θέληση να τα καταφέρω μόνη μου ήταν πάντα δυνατότερη. Αυτή η θέληση καθώς και η θέληση να μάθω γιατί τα εμβρυάκια μου κατέληξαν αγγελάκια ήταν η κινητήριος δύναμή μου! Κάθε βράδυ μα κάθε βράδυ έλεγα στον εαυτό μου πως αφού υπάρχει θέληση θα βρεθεί και ο τρόπος. Αυτό είχε γίνει το μότο μου και με συντρόφευε σε όλο αυτό το κακοτράχαλο ταξίδι! Και με συντροφεύει ακόμα! Γι αυτό και το βλέπετε με περίοπτα γράμματα σαν τίτλο αυτού του σπιτιού! Είναι το μότο μου, είναι το ''όνομα'' που αναγράφεται στην εξωπόρτα αυτού του μπλογκόσπιτου!!

Κακή τύχη;; δεν πιστεύω στην κακή τύχη και ιδίως όταν το κακό επαναλαμβάνεται!
Παραλείψεις και λάθη γιατρών; ενδεχομένως! Εγώ προσωπικά το πιστεύω. 

Ο πρώτος κορυφαίος γιατρός δεν μου έδωσε καν μέσα στον προγεννητικό έλεγχο τις βασικές εξετάσεις θυρεοειδούς, και να που τελικά εκεί υπήρχε πρόβλημα και δεν υποστήριζε την ανάπτυξη των εμβρύων. 

Ο δεύτερος γιατρός, ανερχόμενος και αυτός, όλο λόγια και εξετάσεις και από ουσία τίποτα, μόνο χάσιμο χρόνου. 

Και έπρεπε να ρθει ένας τρίτος γιατρός, να πάρει ένα ιστορικό εξετάσεων που χρειαζόσουν βαλίτσα για να το μεταφέρεις, να τα βάλει όλα κάτω και να λύσει επιτέλους τον γρίφο! Και με ένα οργανωμένο team πλέον, να τα καταφέρω. 

Ναι να τα καταφέρω! 

Εγώ που πέρασα τόσα, δια πυρός και σιδήρου, που για καιρό ήμουν η σκιά του εαυτού μου, που στην αρχή όλα φαίνονταν βουνό και άλυτα, με την κατάλληλη καθοδήγηση και με περίσσεια θέληση, έφερα στην ζωή ένα υγιέστατο κοριτσάκι, που δεν είναι απλά η ζωή μου, είναι ο λόγος για τον οποίο μπορώ να πολεμήσω τα πάντα και για πάντα!

Δεν θέλω να σας κουράσω με λεπτομέρειες, εξετάσεις, δείκτες, ονόματα και τα συναφή!!

Ήθελα μόνο να κρατήσετε αυτό: 

αν είστε μαμάδες με οποιονδήποτε τρόπο, να χαίρεστε τα βλαστάρια σας και να είστε πάντα γερές γιατί σας χρειάζονται

αν προσπαθείτε να γίνετε μαμάδες, όσες δυσκολίες και αν συναντήσετε να μην το βάλετε κάτω. Κάθε εξέταση, κάθε προσπάθεια αξίζει στο έπακρο! Και πάντα να θυμάστε παραδείγματα σαν το δικό μου, που τα κατάφεραν. Δεν έχετε κάτι λιγότερο εσείς!  Και κυρίως να θυμάστε.....

Όπου Υπάρχει Θέληση...Υπάρχει Και Τρόπος!!

3 σχόλια:

  1. Ό,τι καλύτερο μπορούσα να διαβάσω σήμερα...Αφού υπάρχει θέληση, θα βρεθεί κι ο τρόπος...θα το λέω κάθε βράδυ κι εγώ...........Σε ευχαριστώ!!
    www.annastam.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν το είχα διαβάσει ποτέ αυτό... με συγκίνησες πρωι πρωι (θυμήθηκα και τα δικά μου)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά που άφησες σχόλιο σε αυτή την ανάρτηση, με έκανες να την ξαναδιαβάσω! φυσικά δεν έχω ξεχάσει τίποτα και ας έχω δυο παιδιά πλέον, τώρα όμως πια διαβάζοντας την και γνωρίζοντας πόσο με βοήθησε ο γιατρός μου που πια δεν βρίσκεται στην ζωή, αυτή η ανάρτηση με μελαγχολεί ακομη περισσότερο! και όμως μέσα από την μελαγχολία αυτή βγαίνει και μια δύναμη μεγάλη, που είμαι σιγουρότατη ότι είναι χρήσιμη σε όσες γυναίκες προσπαθούν να γίνουν μανούλες. Τα πέρασα αλλά δεν τα ξέχασα.

      Διαγραφή

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...