7.7.12

''Κακές'' Συμπεριφορές Νηπίου Και Πώς Να Τις Αντιμετωπίσετε

1. Το μικρό σας πετάει το φαγητό του προς πάσα κατεύθυνση

Ξοδεύετε αμέτρητες ώρες καθημερινά προκειμένου να μαζέψετε το περιεχόμενο του πιάτου του μικρού σας που είναι διάσπαρτο σε όλο το σπίτι; Η λέξη ''εστιατόριο'' σας τρομάζει και μόνο στο άκουσμά της καθώς ξέρετε ήδη ότι το παιδάκι σας θα αρχίσει να πετάει το φαγητό του παντού; Του βάζετε τις φωνές μήπως και συμμορφωθεί αλλά μάταια;;



''θα πρέπει να αγνοήσετε αυτές τις συμπεριφορές'' μας συμβουλεύει ο Robin Barker, συγγραφέας του βιβλίου The Mighty Toddler. Οι φωνές σας και οι έντονες αντιδράσεις από μέρους σας το μόνο που κάνουν είναι να πυροδοτούν τέτοιες συμπεριφορές. Αντίθετα, θα πρέπει να περάσει στο παιδί το μήνυμα ότι εφόσον πέταξε το φαγητό του, άρα δεν πεινάει άρα τέλος το φαγητό! Πολύ σκληρή πρακτική αλλά αποτελεσματική. Λίγη ώρα αργότερα, δώστε στο παιδί να φάει πάλι και αν επιμένει να πετάει το φαγητό του, πάρτε ξανά το πιάτο από μπροστά του. Αργά ή γρήγορα, θα συνδέσει την πράξη του με την απομάκρυνση του πιάτου και την επερχόμενη πείνα και σταδιακά θα κόψει την συνήθεια.

2. Δαγκωνιές και τσιμπήματα

Παρατηρείται ότι το παιδί σας δαγκώνει ή τσιμπάει εσάς ή ακόμα χειρότερα άλλα παιδάκια με τα οποία παίζουν μαζί; 

Σύμφωνα με τις Heidi Murkoff, Arlene Eisenberg και Sandee E. Hathaway, συγγραφείς του βιβλίου What to Expect in the Toddler Years, υπάρχουν δύο σημαντικές αιτίες αυτής της συμπεριφοράς: 

α) Το παιδί δαγκώνει ή τσιμπάει προκειμένου να τραβήξει την προσοχή του γονέα. Επειδή τα παιδιά της νηπιακής ηλικίας δεν χρησιμοποιούν τον λόγο ή τον χρησιμοποιούν περιορισμένα, υιοθετούν τέτοιες συμπεριφορές όταν αισθάνονται παραμελημένα από τους γονείς και επειδή η μνήμη τους έχει καταγράψει την αντίδραση του γονέα σε ανάλογο επεισόδιο στο παρελθόν, το ξανακάνουν προκειμένου να ασχοληθεί μαζί τους. 

β) Το παιδί δαγκώνει ή τσιμπάει νομίζοντας ότι έτσι δείχνει την αγάπη του. Πιστεύει το ότι να δαγκώσει είναι συνώνυμο με το να πει ''Σ΄αγαπώ'' και επειδή δεν είναι εύκολο να εκφραστεί λεκτικά, χρησιμοποιεί αυτό το τρόπο.

Και στις δυο περιπτώσεις θα πρέπει να γίνει συζήτηση ως προς το παιδί και να ενθαρρυνθεί να εκφράζει με διαφορετικό τρόπο τα συναισθήματά του. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια δύσκολη κατάσταση από άποψη αντιμετώπισης και αυτό που σίγουρα δεν πρέπει να κάνουμε είναι να ανταποδώσουμε την δαγκωνιά με δαγκωνιά ή το τσίμπημα με τσίμπημα.

3. Ξεκαρδίζεται στο άκουσμα της λέξης ''ΟΧΙ''

Σύμφωνα με την Aletha Solter, Ph.D., αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά το νήπιο δεν αντιλαμβάνεται το νόημα της λέξης ''ΌΧΙ'' ή ''ΜΗ''. Γενικότερα τα νήπια αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την έννοια των κανόνων κοντά στα 2 έτη ζωής τους. Επομένως το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να αντικαταστήσετε τις επίμαχες λέξεις με κάποιες άλλες, τις οποίες το παιδί ήδη έχει αναγνωρίσει σαν απαγορευτικές, πχ. αντί να πείτε ''όχι'' πείτε ''καίει''. Επίσης, όταν για παράδειγμα έχει αρπάξει ένα εύθραυστο αντικείμενο με κίνδυνο να το σπάσει και να κοπεί, είναι καλύτερα να του τραβήξετε την προσοχή με κάτι άλλο ακίνδυνο.

4. Το παιδί σας αρχίζει να μιλάει δημοσίως για τα γεννητικά του όργανα

Στη σημερινή εποχή γνωρίζουμε πλέον πόσο σημαντικό είναι να μαθαίνουν τα παιδιά μας να συζητούν για όλα και κυρίως για τα απόκρυφα μέρη τους, άνετα και χωρίς ντροπές.

Είναι μια διαδικασία που πρέπει να περάσουμε όσο γίνεται πιο ομαλά στο παιδί και αυτό γιατί πρόκειται για θέματα που θα επηρεάσουν την σεξουαλική του ταυτότητα και την μετέπειτα ζωή του ως ενήλικα. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν να είναι καλά με το σώμα τους και πρέπει να το μάθουν μέσα στην οικογένεια, όπου θα τεθούν τα στεγανά και ο βαθμός που εκθέτουμε το σώμα μας και σε ποιους, έτσι ώστε να γνωρίζουν από μια ηλικία και μετά τι είναι επιτρεπτό και τι όχι, διασφαλίζοντας τα έτσι από ενοχικά σύνδρομα ή άσεμνες πράξεις από τρίτους. 

Για τους λόγους αυτούς, το να μιλάει ένα παιδάκι δημόσια για τα όργανά του είναι ένα αντίτιμο το οποίο αξίζει. Σαφώς και θα του εξηγήσουμε ότι δεν είναι σωστό, αλλά θα επιμείνουμε κιόλας για ποιους λόγους δεν είναι σωστό. Καλό είναι επίσης, να ονοματίζουμε αυτά τα μέρη του σώματος με τις επιστημονικά και κοινωνικά αποδεκτές ονομασίες τους, χρησιμοποιώντας φυσικό τόνο στη φωνή μας, όπως ακριβώς θα περιγράφαμε το χέρι ή το πόδι μας. Έτσι το παιδί θα συνδέσει το όργανο με την αποδεκτή ονομασία και δεν θα χρησιμοποιεί άσχημες λέξεις που μπορεί να άκουσε από το περίγυρο για να τα περιγράψει.

5. Το παιδί σας αγγίζει τα γεννητικά του όργανα σε δημόσιο χώρο ή μπροστά σε τρίτους

Όσο και αν σας κάνει εντύπωση, πρόκειται για μια απόλυτα φυσιολογική πράξη για ένα νήπιο. Το νήπιο δεν εστιάζει στο γεγονός ότι κάνει αυτή την πράξη δημόσια, στην ουσία δεν το απασχολεί καθόλου. Το θέμα είναι ότι έχει την ανάγκη της εξερεύνησης του σώματός του και δεν έχει μάθει να διακρίνει την ιδιωτικότητα από την δημοσιότητα του πράγματος.

Για τον λόγο αυτό,σύμφωνα με τους J. Thomas Fitch and Melissa R. Cox, συγγραφείς του βιβλίου Questions Kids Ask about Sex: Honest Answers for Every Age, δεν θα πρέπει να εστιάσουμε στην πράξη αυτή καθεαυτή δαιμονοποιόντας την, αλλά να ρίξουμε βαρύτητα στο ότι η πράξη αυτή είναι επιτρεπτή μόνο στο σπίτι σας ή στο δωμάτιο του. Θα πρέπει να επισημάνουμε στο παιδί ότι τα μέρη αυτά του σώματός του είναι ιδιωτικά και ιδιαίτερα και θα πρέπει να εξερευνούνται σε ιδιωτικό και ιδιαίτερο χώρο.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η γνώμη σας μου είναι πολύτιμη!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...